Накарда дасти тиҳии аҳли дидаро қлош

نکرده دست تهی اهل دیده را قلاش

Ба ранги ойӣна аз нур мекунанд маош

به رنگ آیینه از نور می کنند معاش

Насаб ба соғари ҷам май расонад оина ам

نسب به ساغر جم می رساند آینه ام

зи содаи лавҳии ман роз олимӣ шуд фош

ز ساده لوحی من راز عالمی شد فاش

Чаҳ гули зи боғи ҷароҳат касе тавонад чид

چه گل ز باغ جراحت کسی تواند چید

Ҳазар кунед аз ин розҳои синаи харош

حذر کنید از این رازهای سینه خراش

Бароти рӯзии моро ба мо навиштаи қазо

برات روزی ما را به ما نوشته قضا

зи покии назар хеш мекунем маош

ز پاکی نظر خویش می کنیم معاش

Гуҳар ба қатраи ашки ошноӣ Эй дорад

گهر به قطره اشک آشنایی ای دارد

Аҷаб ки баҳр нагардад з гиряам қлош

عجب که بحر نگردد ز گریه ام قلاش

зи нақши пои туам чун насими ғолияи чин

ز نقش پای توام چون نسیم غالیه چین

Ба хоки роҳи туам чун ғубори носиаҳи пош ?

به خاک راه توام چون غبار ناصیه پاش؟

Маломатам макун эй дил ки дӯст ме дорам

ملامتم مکن ای دل که دوست می دارم

Вараъи парастии пинҳону бодаи нӯшии фош

ورع پرستی پنهان و باده نوشی فاش