Фаҳмидаи чашми шӯхи ту ҳоли хароби мо

فهمیده چشم شوخ تو حال خراب ما

Ғавғои ноз то чаҳ кунад бо ҳиҷоби мо

غوغای ناز تا چه کند با حجاب ما

Аз ишқи хоксор ба ҷое расида ем

از عشق خاکسار به جایی رسیده ایم

Моием осмон ва диласт офтоби мо

ماییم آسمان و دل است آفتاب ما

Афсонаи ҳарзаи дардисар хеш ме диҳад

افسانه هرزه دردسر خویش می دهد

Бедории хаёл касе бардаи хоби мо

بیداری خیال کسی برده خواب ما

Чун Тифли мавҷи ром фароғат нагашта ем

چون طفل موج رام فراغت نگشته ایم

Гардӣда маҳди роҳати мо изтироби мо

گردیده مهد راحت ما اضطراب ما

Мо ҷамъу харҷ хеш ндонем ғайри шукр

ما جمع و خرج خویش ندانیم غیر شکر

Инаст агар зи мо талабади каси ҳисоби мо

این است اگر ز ما طلبد کس حساب ما