Дар замини дили худ тухми ризо кошта ам

در زمین دل خود تخم رضا کاشته ام

Ҳар нафаси хирман шукрӣаст ки бардошта ам

هر نفس خرمن شکری است که برداشته ام

Бо хаёлати ҳама дар хилвати як ҳайронӣ

با خیالت همه در خلوت یک حیرانی

Дидаам барги гулу оина пиндошта ам

دیده ام برگ گل و آینه پنداشته ام

Ба чаҳ рӯи тӯтии ойӣна дидор шавам

به چه رو طوطی آیینه دیدار شوم

Чиқадр поси парешон назарӣ дошта ам

چقدر پاس پریشان نظری داشته ام

Барги гули боли шаафи созам ва парвоз кунам

برگ گل بال شعف سازم و پرواز کنم

Хорӣ аз роҳи таманноӣ ту бардошта ам

خاری از راه تمنای تو برداشته ام

Дар назар кист надонам з ки гуё шуда ам

در نظر کیست ندانم ز که گویا شده ام

Ки вуҷӯди ду ҷаҳонро адам ангошта ам

که وجود دو جهان را عدم انگاشته ام

Ҳамаи ҳайрат шудаам аҷз гувоҳаст гувоҳ

همه حیرت شده ام عجز گواه است گواه

Пеш аз ин дасту дилии по ва сиррӣ дошта ам

پیش از این دست و دلی پا و سری داشته ام

Бе ниёзи ду ҷаҳон гаштаам аз ёдаши асир

بی نیاز دو جهان گشته ام از یادش اسیر

Орзӯ дар дил ғортздаҳ нагузошта ам

آرزو در دل غارتزده نگذاشته ام