Шуълаи пари резад ба сайди хотири ношоди ман

شعله پر ریزد به صید خاطر ناشاد من

Пари лабӣ тбхолаҳ дорад аз мборкбоди ман

پر لبی تبخاله دارد از مبارکباد من

Дар дил аз шухии хаёлаш ҳам намегирад қарор

در دل از شوخی خیالش هم نمی گیرد قرار

Дорад афсунӣ ки ҳар дам меравад аз ёди ман

دارد افسونی که هر دم می رود از یاد من

Бесутунгар маъдан алмос бошад бок нест

بیستون گر معدن الماس باشد باک نیست

Теша аз лухт ҷигар дорад ба кафи Фарҳоди ман

تیشه از لخت جگر دارد به کف فرهاد من

Зӯри бозуӣ расо дорад ба афсунаш чаҳ кор

زور بازوی رسا دارد به افسونش چه کار

Домро дар хоки пинҳон кӣ кунад сайёди ман

دام را در خاک پنهان کی کند صیاد من

Гирди кулуфт тўтё гардӣда дар чашмами асир

گرد کلفت توتیا گردیده در چشمم اسیر

То харобӣ кард таъмири дили ободи ман

تا خرابی کرد تعمیر دل آباد من