зи андалеб чаҳ пурсӣ нишони хонаи мо

ز عندلیب چه پرسی نشان خانه ما

Ки пай набарда сабои ҳам ба ошиёнаи мо

که پی نبرده صبا هم به آشیانه ما

Ниҳода бар лаби мо ишқи меҳри хомӯшӣ

نهاده بر لب ما عشق مهر خاموشی

Ки гӯш кас накунад навбари таронаи мо

که گوش کس نکند نوبر ترانه ما

Баҳор рафт ва начедем ҷузи гули ҳасрат

بهار رفت و نچیدیم جز گل حسرت

зи оби гиряи магари сабзи гашти донаи мо

ز آب گریه مگر سبز گشت دانه ما

зи баҳри гумшудагон дигар сабо нагузошт

ز بهر گمشدگان دگر صبا نگذاشت

Далели бодияи хокистари нишонаи мо

دلیل بادیه خاکستر نشانه ما