Аз ту бигузаштаму бгзоштмт бо дгарон

از تو بگذشتم و بگذاشتمت با دگران

Рафтам аз кӯии ту лекини ақаби срнгрон

رفتم از کوی تو لیکن عقبِ سر نگران

Мо гузаштему гузашти ончии ту бо мо кардӣ

ما گذشتیم و گذشت آنچه تو با ما کردی

Ту бимону дгарони вой ба ҳоли дгарон

تو بمان و دگران وای به حال دگران

Рафта чун ма ба муҳоқам ки нишонам ндиҳанд

رفته چون مه به محاقم که نشانم ندهند

Ҳарчӣ офоқи биҷӯянди карон то ба карон

هرچه آفاق بجویند کران تا به کران

Май рӯм то ки ба соҳиби назарии бозрасам

می‌روم تا که به صاحب‌نظری بازرسم

Муҳаррам мо набӯд дидаи кӯтаҳи назарон

محرم ما نبود دیدهٔ کوته‌نظران

Дил чун оинаи аҳл сафо ме шикананд

دل چون آینه اهل صفا می‌شکنند

Ки зи худ бе хабаранд ин зи худо бе хабарон

که ز خود بی‌خبرند این ز خدا بی‌خبران

Дили ман дор ки дар зулфи шикан дар шиканат

دل من دار که در زلف شکن در شکنت

Ёдгорӣаст зи сари ҳалқаи шӯридаи сарон

یادگاریست ز سرحلقهٔ شوریده‌سران

Гули ин боғ ба ҷузи ҳасрат ва доғам нафузуд

گل این باغ به جز حسرت و داغم نفزود

Лолаи руъёи ту бибахшоӣ ба хунини ҷгарон

لاله‌رویا تو ببخشای به خونین‌جگران

Раҳи бедодгарони бахти ман омухти туро

ره بیدادگران بخت من آموخت ترا

Варна донам ту куҷоу раҳи бедодгарон

ورنه دانم تو کجا و ره بیدادگران

Саҳл бошад ҳамаи бгзоштн ва бигзаштан

سهل باشد همه بگذاشتن و بگذشتن

Кин буд оқибати кори ҷаҳони гузарон

کاین بود عاقبت کار جهان گذران

Шаҳрёрои ғами оворагеу дарбаи дарӣ

شهریارا غم آوارگی و دربه‌دری

Шӯрҳо дар дилам ангехта чун нўсФрон

شورها در دلم انگیخته چون نوسفران