эй талъати ту ханда ба хуршед ва моҳ кун

ای طلعت تو خنده به خورشید و ماه کن

Зулфи ту рӯзи равшани мардум сиёҳ кун

زلف تو روز روشن مردم سیاه کن

Холи ту оташӣаст дили офтоби сӯз

خال تو آتشی است دل آفتاب‌سوز

Хати ту соя Эйаст сияҳ рӯй моҳ кун

خط تو سایه‌ای است سیه روی ماه کن

Ёқӯбҳо зи ҳиҷри ту байт алҳзн нишин

یعقوب‌ها ز هجر تو بیت‌الحزن‌نشین

эй садҳазори Юсуфи мисрӣ ба чоҳ кун

ای صدهزار یوسف مصری به چاه کن

Нахли қади баланди ту бунёд сарв кун

نخل قد بلند تو بنیاد سرو کن

Райҳони боғи сабзи хатати гул гиёҳ кун

ریحان باغ سبز خطت گل گیاه کن

Ҳаргиз нарафтааст ба сари моҳро кулоҳ

هرگز نرفته است به سر ماه را کلاه

эй худ дар ин миёни сари мо бекулоҳ кун

ای خود در این میان سر ما بی‌کلاه کن

Аз шонаи ошёни дили мо ба ҳам марез

از شانه آشیان دل ما به هم مریز

эй шонаи ту хирмани сунбул табоҳ кун

ای شانه تو خرمن سنبل تباه کن

Пери хирад ки масаъла омӯз ҳикмат аст

پیر خرد که مسئله‌آموز حکمت است

Дар нуктаи даҳон ту шуд иштибоҳ кун

در نکته دهان تو شد اشتباه کن

Корами зи ишқи ту ба ҷузи афғон ва оҳ нест

کارم ز عشق تو به جز افغان و آه نیست

эй кори ошиқони худ афғон ва оҳ кун

ای کار عاشقان خود افغان و آه کن

Баҳҷати гадои ҳасан ту шуд шаҳриёри ишқ

بهجت گدای حسن تو شد شهریار عشق

эй хоки даргаи ту гадо подшоҳ кун

ای خاک درگه تو گدا پادشاه کن