Ба ихтиёри дилии баради чашми ёр аз ман

به اختیار دلی برد چشم یار از من

Ки давр аз ӯ бабради гиряи ихтиёр аз ман

که دور از او ببرد گریه اختیار از من

Ба рӯзи ҳашар агар ихтиёр бо мо буд

به روز حشر اگر اختیار با ما بود

Биҳишт ва ҳар чаҳ дар ӯ аз шумоу ёр аз ман

بهشت و هر چه در او از شما و یار از من

Дигар қарори ту бо мо чунин набӯд эй дил

دگر قرار تو با ما چنین نبود ای دل

Ки ханҷарии шӯйу бугсалии қарор аз ман

که خنجری شوی و بگسلی قرار از من

Сияҳтар аз сари зулфи ту рӯзгор ман аст

سیه تر از سر زلف تو روزگار من است

Дигар чаҳ хоҳад аз ин беш рӯзгор аз ман

دگر چه خواهد از این بیش روزگار از من

Ба талхкомӣ аз он дилхушам ки ме монад

به تلخکامی از آن دلخوشم که می‌ماند

Басии фасонаи ширин ба ёдгор аз ман

بسی فسانه شیرین به یادگار از من

Тарона ҳо фиканд ҷовдона дар офоқ

ترانه‌ها فکند جاودانه در آفاق

Чу бар фалак шавад ин нолаҳои зор аз ман

چو بر فلک شود این ناله‌های زار از من

Дамади зи турбати ман лолаҳо чу ёди оранд

دمد ز تربت من لاله‌ها چو یاد آرند

Пиёлаи нӯши ҳарифон ба навбаҳор аз ман

پیاله‌نوش حریفان به نوبهار از من

Дар интизор ту бинишастаму саромади умр

در انتظار تو بنشستم و سرآمد عمر

Дигар чаҳ дорӣ аз ин беш интизор аз ман

دگر چه داری از این بیش انتظار از من

Шабӣ ки аз дар маҳтобӣ омадӣ ёди ор

شبی که از در مهتابی آمدی یاد آر

Чаҳ мояи гавҳари ашкӣ ки шуд нисор аз ман

چه مایه گوهر اشکی که شد نثار از من

Гувоҳи аҳди ту он шаб ситорагон буданд

گواه عهد تو آن شب ستارگان بودند

Ҳануз шоҳдконнди шармсор аз ман

هنوز شاهدکانند شرمسار از من

Ба ихтиёр наме бохатм ба холаши дил

به اختیار نمی‌باختم به خالش دل

Ки барда буд ҳарифи аввали ихтиёр аз ман

که برده بود حریف اول اختیار از من

Гузашти кори ману ёри шаҳрёро лек

گذشت کار من و یار شهریارا لیک

Дар ин миён ғазалӣ монад шоҳкор аз ман

در این میان غزلی ماند شاهکار از من