Ишқӣ ки дарди ишқи ватан буд дард ӯ

عشقی که درد عشق وطن بود درد او

ӯ буд марди ишқ ки кас нест мард ӯ

او بود مرد عشق که کس نیست مرد او

Чун дӯди шамъи кушта ки бо ваии дамии сети гарм

چون دود شمعِ کُشته که با وی دمی‌ست گرم

Баси шуълаҳо ки бушковад аз оҳи сард ӯ

بس شعله‌ها که بشکفد از آه سرد او

Бар тарафи лолаи зори шафақ пар занад ҳануз

بر طرف لاله‌زار شفق پر زند هنوز

Парвонаи тахайюли офоқи гирд ӯ

پروانهٔ تخیلِ آفاق‌گرد او

ӯ фикри иттиҳоди ғуломон ба мағзи пухт

او فکر اتحاد غلامان به مغز پخت

Аз базми хоҷаи сахт ба ҷо буд тард ӯ

از بزم خواجه سخت به جا بود طرد او

Он нрдбози ишқ ки ҷон дар набарди бохт

آن نردباز عشق که جان در نبرد باخت

Барадӣ намекунанд ҳарифон нарад ӯ

بردی نمی‌کنند حریفان نرد او

Ҳаргиз намирад онкии дилаш зинда шуд ба ишқ

هرگز نمیرد آنکه دلش زنده شد به عشق

Ишқӣ намурдау марди ҳарифи набард ӯ

عشقی نمرد و مرد حریف نبرد او

Дар ошиқӣ расед ба ҷое ки ҳарчӣ ман

در عاشقی رسید به جایی که هرچه من

Чун бод тохтам нарасидам ба гирд ӯ

چون باد تاختم نرسیدم به گرد او

Киштии ишқро нарасад таҳта бар канор

کشتی عشق را نرسد تخته بر کنار

Мавҷи ҷунуни шикофтаи дарёнавард ӯ

موج جنون شکافته دریانورد او

Аз ҷони гузашти ишқӣу аҷрат чаҳ ёфт ? марг

از جان گذشت عشقی و اجرت چه یافت؟ مرگ

Ин кормузди кишвар ва он коркард ӯ

این کارمزد کشور و آن کارکرد او

Онро ки дил ба сим хиёнат нашуд сиёҳ

آن را که دل به سیم خیانت نشد سیاه

Бо хӯни сурх ранг шавад рӯй зард ӯ

با خون سرخ رنگ شود روی زرد او

Дармони худ ба додан ҷон дид шаҳриёр

درمان خود به دادن جان دید شهریار

Ишқӣ ки дарди ишқи ватан буд дард ӯ

عشقی که درد عشق وطن بود درد او