эй офтоби ҳолае аз рӯй моҳи ту

ای آفتاب هاله‌ای از روی ماه تو

Ма бар лаби уфуқи лабае аз кулоҳи ту

مه بر لب افق لبه‌ای از کلاه تو

Ларзанда чун кавокиби гоҳи сипедаи дам

لرزنده چون کواکب گاه سپیده‌دم

Шамъи шабии сиёҳаму чашмам ба роҳи ту

شمع شبی سیاهم و چشمم به راه تو

Кӣ май рисӣ ба парчами хунин чун шафақ

کی می‌رسی به پرچم خونین چون شفق

Хуршеду маи сиррӣ ба синони сипоҳи ту

خورشید و مه سری به سنان سپاه تو

эй дили фиреби ҷодӯии маҳтоб шаб махӯр

ای دل فریب جادوی مهتاب شب مخور

Зулфаш кашида нақшаи рӯзи сиёҳи ту

زلفش کشیده نقشه روز سیاه تو

Онкўи лаҳиби оташ аз рӯ наме барад

آنکو لهیب آتش از رو نمی‌برد

Андеша Эй кунад магар аз дӯди оҳи ту

اندیشه‌ای کند مگر از دود آه تو

Гар ашки тавбаи ?ут ба дуот малик нарехт

گر اشکِ توبه‌ات به دواتِ مَلَک نریخت

Бигзор пои ман бинависади гуноҳи ту

بگذار پای من بنویسد گناه تو

Шоҳо ба хоки пои ту гулҳо шукуфта анд

شاها به خاک پای تو گل‌ها شکفته‌اند

Мо ҳам яке шикастау мискини гиёҳи ту

ما هم یکی شکسته و مسکین گیاه تو

Ман рӯй дил ба каъбаи кӯии ту доштам

من روی دل به کعبه کوی تو داشتم

Комди Нидои ғайб ки инаст роҳи ту

کآمد ندای غیب که این است راه تو

Як нӯки по ба чодар чӯпонем биё

یک نوک پا به چادر چوپانیم بیا

Каз дстчин лола кунам такяи гоҳи ту

کز دستچین لاله کنم تکیه‌گاه تو

Ойӣнаи созмти ҳамаи чашмаи сорҳо

آیینه سازمت همه چشمه‌سارها

Вази чашм оҳӯон бинавозам нигоҳи ту

وز چشم آهوان بنوازم نگاه تو

Баъд аз навой хоҷаи Ширози шаҳриёр

بعد از نوای خواجه شیراز شهریار

Дил бастаам ба нолаи сими се гоҳи ту

دل بسته‌ام به ناله سیم سه‌گاه تو