Кори гул зор шавадгар ту ба гулзори ое

کار گل زار شود گر تو به گلزار آیی

Нарх Юсуф шаканд чун ту ба бозори ое

نرخ یوسف شکند چون تو به بازار آیی

Моҳ дар абр равад чун ту броиии лаби бом

ماه در ابر رود چون تو برآیی لب بام

Гул кам аз хор шавад чун ту ба гулзори ое

گل کم از خار شود چون تو به گلزار آیی

Шона зад зулфи ҷавонони чамани боди баҳор

شانه زد زلف جوانان چمن باد بهار

То ту перонаи сар эй дил ба сари кори ое

تا تو پیرانه‌سر ای دل به سر کار آیی

эй бути лашкарӣ эй шоҳи ману моҳи сипоҳ

ای بت لشکری ای شاه من و ماه سپاه

Сипар андохтаам ҳарчӣ ба пайкори ое

سپر انداخته‌ام هرچه به پیکار آیی

Рӯзи равшан ба худ аз ишқ ту кардам шаби тор

روز روشن به خود از عشق تو کردم شب تار

Ба умедӣ ки туами шамъи шаби тори ое

به امیدی که توام شمع شب تار آیی

Сояу равшани маҳтоб чунонам ошуфт

سایه و روشن مهتاب چنانم آشفت

Ки ту аз ҳар дару девори падедори ое

که تو از هر در و دیوار پدیدار آیی

Чашм дорам ки ту бо наргиси хоби олӯда

چشم دارم که تو با نرگس خواب‌آلوده

Дар дили шаб ба суроғи ман бедори ое

در دل شب به سراغ من بیدار آیی

Хирмани тоъат масҷид равад он рӯз ба бод

خرمن طاعت مسجد رود آن روز به باد

Ки ту аз майкада бо оташи рухсори ое

که تو از میکده با آتش رخسار آیی

Ростии риштаи тасбеҳ гусастан дорад

راستی رشتهٔ تسبیح گسستن دارد

Чун ту тарсои бача бо ҳалқаи зуннори ое

چون تو ترسا بچه با حلقهٔ زنّار آیی

Мурдаҳо зинда кунигар ба салиби сари зулф

مرده‌ها زنده کنی گر به صلیب سر زلف

Исои ман ба дами масҷиди сардори ое

عیسی من به دم مسجد سردار آیی

Умрӣ аз ҷони бпрстми шаби беморӣ ро

عمری از جان بپرستم شب بیماری را

Гар ту як шаб ба парастории бемори ое

گر تو یک شب به پرستاری بیمار آیی

эй ки андешаи ?ут аз ҳол гирифторон нест

ای که اندیشه‌ات از حال گرفتاران نیست

Бории андеша аз он кун ки гирифтори ое

باری اندیشه از آن کن که گرفتار آیی

Бо ман ин рафтаи қазо эй дили озурдаи ман

با من این رفته قضا ای دل آزردهٔ من

Ки ту озурдаи ёрони дили озори ое

که تو آزردهٔ یاران دل‌آزار آیی

Бо чунин дилкашӣ эй хотираи ёри қадим

با چنین دلکشی ای خاطره یار قدیم

Ҳайфам ояд ки ту дар хотири ағёри ое

حیفم آید که تو در خاطر اغیار آیی

Лола аз хоки ҷавонон ба дар омад ки ту ҳам

لاله از خاک جوانان به در آمد که تو هم

Шаҳрёро ба сари турбати шҳёри ое

شهریارا به سر تربت شهیار آیی

Хониш
ғзл шморҳ 121 - ӣод шҳӣор — прӣ соткнӣ ъндлӣб