Моя ҳасан надорам ки ба бозори ман ое

مایه حسن ندارم که به بازار من آیی

Ҷони фуруши сари роҳам ки харидори ман ое

جان‌فروش سر راهم که خریدار من آیی

эй Ғаззолӣ ки гирифтори каманд ту шудам бош

ای غزالی که گرفتار کمند تو شدم باش

То ба доми ғазали уфтӣу гирифтори ман ое

تا به دام غزل افتی و گرفتار من آیی

Гулшани табъи ман ороста аз лолау насрин

گلشن طبع من آراسته از لاله و نسرین

Ҳама дар ҳасратам эй гул ки ба гулзори ман ое

همه در حسرتم ای گل که به گلزار من آیی

Сипари сулҳ ва сафо дораму шамшери муҳаббат

سپر صلح و صفا دارم و شمشیر محبت

Бо ту он панҷа набинам ки ба пайкори ман ое

با تو آن پنجه نبینم که به پیکار من آیی

Сайдро шарт набошад ҳама дар дом кашӣдан

صید را شرط نباشد همه در دام کشیدن

Ба каманд ту фитодам ки нигаҳдори ман ое

به کمند تو فتادم که نگهدار من آیی

Нусхаи шеъртар орм ба шифохонаи лаълат

نسخه شعر تر آرم به شفاخانه لعلت

Ки ба як хандаи давои дили бемори ман ое

که به یک خنده دوای دل بیمار من آیی

Рӯзи равшан ба худ аз ишқ ту кардам чу шаби тор

روز روشن به خود از عشق تو کردم چو شب تار

Ба умедӣ ки ту ҳам шамъи шаби тори ман ое

به امیدی که تو هم شمع شب تار من آیی

Гуфтамаш нешикари шеър аз он пурварам аз ашк

گفتمش نیشکر شعر از آن پرورم از اشک

Ки ту эй тӯтии хуши лаҳҷаи шукри хори ман ое

که تو ای طوطی خوش‌لهجه شکر خوار من آیی

Гуфт агар лаб бигушоем ту бидон табъи гуҳарбор

گفت اگر لب بگشایم تو بدان طبع گهربار

Шаҳрёрои хаҷал аз лаъли шкрбори ман ое

شهریارا خجل از لعل شکربار من آیی