Роҳ гум карда ва бо рӯй чу моҳи омада Эй

راه گم کرده و با روی چو ماه آمده‌ای

Магар эй шоҳиди гумроҳ ба роҳи омада Эй

مگر ای شاهد گمراه به راه آمده‌ای

Бории ин мӯии сипедами нигар эй чашми сиёҳ

باری این موی سپیدم نگر ای چشم سیاه

Гар ба пурсидан ин бахти сиёҳи омада Эй

گر به پرسیدن این بختْ سیاه آمده‌ای

Меҳнати чоҳ муҳоқам нанамояд ҷонкоҳ

محنت چاه محاقم ننماید جانکاه

То ту чун моҳ навом бар лаби чоҳи омада Эй

تا تو چون ماه نوام بر لب چاه آمده‌ای

Куштаи чоҳи ғаматро нафасӣ ҳаст ҳануз

کشته چاه غمت را نفسی هست هنوز

Ҳазар эй оина дар маърази оҳи омада Эй

حذر ای آینه در معرض آه آمده‌ای

Аз дар кохи ситам то ба сари кӯии вафо

از در کاخ ستم تا به سر کوی وفا

Хоки пой ту шавам кин ҳамаи роҳи омада Эй

خاک پای تو شوم کاین همه راه آمده‌ای

Чаҳ кунӣ бо ман ва бо кулбаи дарвешии ман

چه کنی با من و با کلبه درویشی من

Ту ки меҳмони саропардаи шоҳи омада Эй

تو که مهمان سراپردهٔ شاه آمده‌ای

наметапад дил ба барам бо ҳамаи шери дилӣ

می‌تپد دل به برم با همه شیر دلی

Ки чу оҳӯии ҳарами ширнгоаҳи омада Эй

که چو آهوی حرم شیرنگاه آمده‌ای

Осмонро з сар афтод кулоҳи хуршед

آسمان را ز سر افتاد کلاه خورشید

Ба саломи ту ки хуршеди кулоҳи омада Эй

به سلام تو که خورشید کلاه آمده‌ای

Аз гуноҳӣ ки равад бо ту дар ислом чаҳ бок

از گناهی که رود با تو در اسلام چه باک

Ки ту тарсои бачаи худ узри гуноҳи омада Эй

که تو ترسا بچه خود عذر گناه آمده‌ای

Шаҳрёрои ҳарами ишқи мубораки бодат

شهریارا حرم عشق مبارک بادت

Ки дар ин сояи давлат ба паноҳи омада Эй

که در این سایه دولت به پناه آمده‌ای