Бози имшаб эй ситора тобон наомадӣ

باز امشب ای ستاره تابان نیامدی

Боз эй сипедаи шаб ҳиҷрон наомадӣ

باز ای سپیده شب هجران نیامدی

Шамъами шукуфта буд ки хандад ба рӯй ту

شمعم شکفته بود که خندد به روی تو

Афсӯс эй шукуфа хандон наомадӣ

افسوس ای شکوفه خندان نیامدی

Зиндонӣ ту будаму маҳтоби ман чаро

زندانی تو بودم و مهتاب من چرا

Бози имшаб аз дарича зиндон наомадӣ

باز امشب از دریچه زندان نیامدی

Бо мо сар чаҳ доштӣ эй тираи шаб ки боз

با ما سر چه داشتی ای تیره شب که باز

Чун саргузашти ишқ ба поён наомадӣ

چون سرگذشت عشق به پایان نیامدی

Магузор қанди ман ки ба яғмои баради магас

مگذار قند من که به یغما برد مگس

Тӯтии ман ки дар шкрстон наомадӣ

طوطی من که در شکرستان نیامدی

Шеъри ман аз забони ту хуши сайд дил кунад

شعر من از زبان تو خوش صید دل کند

Афсӯс эй ғизол ғазал хон наомадӣ

افسوس ای غزال غزل خوان نیامدی

Гуфтам ба хон ишқ шудам мизбони моҳ

گفتم به خوان عشق شدم میزبان ماه

Номеҳрбони ман ту ки меҳмон наомадӣ

نامهربان من تو که مهمان نیامدی

Хон шукр ба хӯни ҷигар даст ме диҳад

خوان شکر به خون جگر دست می دهد

Меҳмони ман чаро ба сар хон наомадӣ

مهمان من چرا به سر خوان نیامدی

Девони ҳофизии туу девонаи ту ман

دیوان حافظی تو و دیوانهٔ تو من

Аммо парӣ ба дидан девон наомадӣ

اما پری به دیدن دیوان نیامدی

Нашинохтӣ фиғони дили раҳгузар ки дӯш

نشناختی فغان دل رهگذر که دوش

эй моҳи қаср бар лаб айвон наомадӣ

ای ماه قصر بر لب ایوان نیامدی

Гетии матоъ чун маниш ояд гарон ба даст

گیتی متاع چون منش آید گران به دست

Аммо ту ҳам ба дасти ман арзон наомадӣ

اما تو هم به دست من ارزان نیامدی

Сабрами надидае ки чаҳ заврақи шикастаи ист

صبرم ندیده ای که چه زورق شکسته ایست

эй таҳтаам супурда ба тӯфон наомадӣ

ای تخته ام سپرده به طوفان نیامدی

Айши дили шикаста азо мекунӣ чаро

عیش دل شکسته عزا می‌کنی چرا

Идами туе ки ман ба ту қурбон наомадӣ

عیدم تویی که من به تو قربان نیامدی

Дар табъи шаҳриёр хазон шуд баҳори ишқ

در طبع شهریار خزان شد بهار عشق

Зеро ту хирмани гул ва райҳон наомадӣ

زیرا تو خرمن گل و ریحان نیامدی