Он кабӯтари зи лаби бом вафо шуд сафарӣ
آن کبوتر ز لب بام وفا شد سفری
Мо ҳам аз коргаҳи дида ниҳон шуд чу парӣ
ماهم از کارگه دیده نهان شد چو پری
Боз дар хоби сари зулф парӣ хоҳам дид
باز در خواب سر زلف پری خواهم دید
Баъд аз ин дасти ману домани девонаи сиррӣ
بعد از این دست من و دامن دیوانه سری
То магари боз ба хоки сари кӯии ту расм
تا مگر باز به خاک سر کوی تو رسم
Чун сабои шеваи худ сохтаам дарбаи дарӣ
چون صبا شیوهٔ خود ساختهام دربهدری
Манам он мурғи гирифтор ки дар кунҷи қафас
منم آن مرغ گرفتار که در کنج قفس
Сӯхт дар фасли гулами ҳасрат беболу парӣ
سوخت در فصل گلم حسرت بی بال و پری
Дӯш бо ёди гул рӯй ту аз шабнами ашк
دوش با یاد گل روی تو از شبنم اشک
Ба чамани рехтами оби рухи гулбарги трӣ
به چمن ریختم آب رخ گلبرگ طری
Чаҳ ки он оҳӯии мишкӣни сияҳ чашм гушӯд
چه که آن آهوی مشکین سیه چشم گشود
Аз сари зулфи сияҳи нофаи хунини ҷгарӣ
از سر زلف سیه نافهٔ خونینجگری
Хабар аз ҳосил умрам нашуд оўх ки гузашт
خبر از حاصل عمرم نشد آوخ که گذشت
ӣнҳамаи умр ба беҳосилӣ ва бе хабарӣ
اینهمه عمر به بی حاصلی و بی خبری
Дӯши ғавғои дили сӯхта мадҳушам дошт
دوش غوغای دل سوخته مدهوشم داشت
То ба ҳуши омадам аз нолаи мурғи саҳарӣ
تا به هوش آمدم از ناله مرغ سحری
Бош то ҳолаи сифати даври ту гирдам эй моҳ
باش تا هاله صفت دور تو گردم ای ماه
Ки ман эмини ним аз фитнаи даври қамарӣ
که من ایمن نیم از فتنه دور قمری
На ман аз кӯҳи фироқати камарии гаштаму бас
نه من از کوه فراقت کمری گشتم و بس
Зери ин бори гарон , кӯҳи намояди камарӣ
زیر این بار گران، کوه نماید کمری
Ёди он Тифли навомӯзи фарибанда ба хайр
یاد آن طفل نوآموز فریبنده به خیر
Ки дам аз илм ва адаб мезаду соҳиби назарӣ
که دم از علم و ادب میزد و صاحبنظری
Маниши омухтами ойини муҳаббати лекин
منش آموختم آئین محبت لیکن
ӯ шуд устоди дили озорӣу бедодгарӣ
او شد استاد دل آزاری و بیدادگری
Ваа ки дар чашми худ аз бе писарии прўрдм
وه که در چشم خود از بیپسری پروردم
Тифли ашкӣ ки ба рух май дӯд аз бе падарӣ
طفل اشکی که به رخ میدود از بیپدری
Ба , ки танҳо нануҳум гӯшаи танҳоӣ ро
به، که تنها ننهم گوشهٔ تنهایی را
Кин диҳад тӯшаи донои марди ҳунарӣ
کاین دهد توشهٔ دانایی مرد هنری
Сарви озодаму сар бар фалак афрошта ам
سرو آزادم و سر بر فلک افراشته ام
Бе самари байн ки смрдорд аз ин бе самарӣ
بی ثمر بین که ثمردارد از این بی ثمری
Шаҳрёро ба ҷузи он ма ки барӣ гашта зи ман
شهریارا به جز آن مه که بری گشته ز من
Парӣ ингуна надидем зи девонаи барӣ
پری اینگونه ندیدیم ز دیوانه بری