Зулф ӯ бардаи қарори хотир аз ман ёдгорӣ

زلف او برده قرار خاطر از من یادگاری

Ман ҳам аз он зулф дорам ёдгории биқрорӣ

من هم از آن زلف دارم یادگاری بیقراری

Рӯзгории даст дар зулфи парешони туам буд

روزگاری دست در زلف پریشان توام بود

Ҳолиё помолам аз дасти парешони рӯзгорӣ

حالیا پامالم از دست پریشان روزگاری

То гирифтам гӯша дар майхона бо ёди ду чашмат

تا گرفتم گوشه در میخانه با یاد دو چشمت

Рашки меҳр ва моҳ дидам ҷоми базми мигсорӣ

رشک مهر و ماه دیدم جام بزم میگساری

Санг бар дар кам бизан зоҳиди биёи худ то бубинам

سنگ بر در کم بزن زاهد بیا خود تا ببینم

Кӯза май бишиканад ё косаи парҳезгорӣ

کوزهٔ می بشکند یا کاسهٔ پرهیزگاری

Чашми парвини фалак аз офтобӣ хира гардад

چشم پروین فلک از آفتابی خیره گردد

Моҳи ман дар чашми ман байни шеваи шаби зиндаи дорӣ

ماه من در چشم من بین شیوه شب زنده داری

Шуд дилами зиндонии мишкӣни ҳисори чини зулфат

شد دلم زندانی مشکین حصار چین زلفت

Шоҳи ман эй моҳи мшкўиии вои шӯхи ҳисорӣ

شاه من ای ماه مشکویی و ای شوخ حصاری

Дод савдои дили андӯзии сари зулфи ту бар бод

داد سودای دل‌اندوزی سر زلف تو بر باد

Сарви ман озодаро набӯд сари сармояи дорӣ

سرو من آزاده را نبود سر سرمایه‌داری

Худ чу оҳӯи гаштам аз мардуми фирории токнми ром

خود چو آهو گشتم از مردم فراری تاکنم رام

Оҳӯии чашми ту эй оҳӯӣ аз мардуми фирорӣ

آهوی چشم تو ای آهوی از مردم فراری

Гар наме оӣии бимирам зонка марг беамон ро

گر نمی آئی بمیرم زانکه مرگ بی امان را

Бар сари болини ман ҷангаст бо чашми интизорӣ

بر سر بالین من جنگ است با چشم انتظاری

Хўнбҳоӣӣ каз ту хоҳамгар ба хоки ман гузаштӣ

خونبهائی کز تو خواهم گر به خاک من گذشتی

Турраи мишкӣн парешон кун ба расми сӯгворӣ

طره مشکین پریشان کن به رسم سوگواری

Бош каз шавқи гули рӯят ғазал хон бози хезам

باش کز شوق گل رویت غزل‌خوان باز خیزم

Фасли гул чун бишинавам ғавғои мурғони баҳорӣ

فصل گل چون بشنوم غوغای مرغان بهاری

Шаҳриёрии ғазали шоиста ман бошаду бас

شهریاری غزل شایسته من باشد و بس

Ғайри ман касро дар ин кишвар нишоед шаҳриёрӣ

غیر من کس را در این کشور نشاید شهریاری