Ноладам пой ки чанд аз паии ёрами бадвоне

نالدم پای که چند از پی یارم بدوانی

Ман бадв мерасм аммо ту ки дидан натавонӣ

من بدو میرسم اما تو که دیدن نتوانی

Ман саропои ҳамаи шармами ту саропои ҳамаи иффат

من سراپا همه شرمم تو سراپا همه عفت

Ошиқи по ба фирорами ту ки ин дард ндонӣ

عاشق پا به فرارم تو که این درد ندانی

Чашми худ дар шикани хати бнҳФтм ки бдздӣ

چشم خود در شکن خط بنهفتم که بدزدی

Як назар дар ту бубинам чу ту ин нома бихонӣ

یک نظر در تو ببینم چو تو این نامه بخوانی

Ба ғазали чашми ту саргарм бидорам ман ва зебост

به غزل چشم تو سرگرم بدارم من و زیباست

Ки Ғаззолӣ ба навой не маҳзун бачароне

که غزالی به نوای نی محزون بچرانی

Аз срҳр мижаам хӯни дили овехта чун лаъл

از سرهر مژه ام خون دل آویخته چون لعل

Хоҳам эй боди худоро ки ба гӯшаш барисоне

خواهم ای باد خدا را که به گوشش برسانی

Гарчи ҷузи заҳри ман аз ҷоми муҳаббати нчшидм

گرچه جز زهر من از جام محبت نچشیدم

эй фалаки заҳри уқубат ба ҳабибам начишоне

ای فلک زهر عقوبت به حبیبم نچشانی

Аз ман он рӯз ки хокӣ ба кафи бод баҳор аст

از من آن روز که خاکی به کف باد بهار است

Чашм дорам ки дигар домани нафрати нФшонӣ

چشم دارم که دگر دامن نفرت نفشانی

Ашкати оҳиста ба пероҳан наргис биншинад

اشکت آهسته به پیراهن نرگس بنشیند

Тарсами ин оташи сӯз аз сухан ман бинишонӣ

ترسم این آتش سوز از سخن من بنشانی

Ташна дидӣ ба сараши кӯзаи тӯҳмати бшконнд

تشنه دیدی به سرش کوزه تهمت بشکانند

Шаҳрёро ту бидон ташнаи ҷони сӯхтаи Монӣ

شهریارا تو بدان تشنه جان سوخته مانی