эй ғунчаи хандон чаро хӯн дар дил мо ме кунӣ

ای غنچه خندان چرا خون در دل ما می‌کنی

Хорӣ ба худ май бандӣ ва моро зи сар во ме кунӣ

خاری به خود می‌بندی و ما را ز سر وا می‌کنی

Аз тири каҷи тобии ту охир камон шуд қоматам

از تیر کج‌تابی تو آخر کمان شد قامتم

Кохати нигуни бод эй фалак бо мо чаҳ бад то ме кунӣ

کاخت نگون باد ای فلک با ما چه بد تا می‌کنی

эй шамъи рақсон бо насим оташ мазан парвона ро

ای شمع رقصان با نسیم آتش مزن پروانه را

Бо дӯсти ҳам раҳмӣ чу бо душман мудоро ме кунӣ

با دوست هم رحمی چو با دشمن مدارا می‌کنی

Оташ парид аз тешаи ?ути имшаби магар эй кӯҳкан

آتش پرید از تیشه‌ات امشب مگر ای کوهکن

Аз дасти ширини дрддл бо санг хоро ме кунӣ

از دست شیرین درددل با سنگ خارا می‌کنی

Бо чун манӣ нозуки хаёл абрӯ кашӣдан аз малол

با چون منی نازک‌خیال ابرو کشیدن از ملال

Зиштаст эй ваҳшии ғизол аммо чаҳ зебо ме кунӣ

زشت است ای وحشی غزال اما چه زیبا می‌کنی

Имрӯзи мо бечорагони умед Фрдоииш нест

امروز ما بیچارگان امید فرداییش نیست

Ин доне ва бо мо ҳануз имрӯз ва фардо ме кунӣ

این دانی و با ما هنوز امروز و فردا می‌کنی

Дидам ба оташи бозии ?ути шавқи тамошое ба сар

دیدم به آتش‌بازی‌ات شوق تماشایی به سر

Оташ задам дар худ биёгар худ тамошо ме кунӣ

آتش زدم در خود بیا گر خود تماشا می‌کنی

Оҳи саҳаргоҳи туро эй шамъи муштоқам ба ҷон

آه سحرگاه ترا ای شمع مشتاقم به جان

Бории биёгар оҳи худ бо нола савдо ме кунӣ

باری بیا گر آه خود با ناله سودا می‌کنی

эй ғам бигӯ аз дасти ту охири куҷо бояд шудан

ای غم بگو از دست تو آخر کجا باید شدن

Дар гӯшаи майхонаи ҳам моро ту пайдо ме кунӣ

در گوشه میخانه هم ما را تو پیدا می‌کنی

Мо шаҳрёрои булбулони дидем бар тарафи чаман

ما شهریارا بلبلان دیدیم بر طرف چمن

ШўроФкну ширини сухан аммо ту ғавғо ме кунӣ

شورافکن و شیرین‌سخن اما تو غوغا می‌کنی