То чанд кунем аз ту қаноат ба нигоҳӣ

تا چند کنیم از تو قناعت به نگاهی

Як умр қаноат натавон кард илоҳӣ

یک عمر قناعت نتوان کرد الهی

Дерӣаст ки чун ҳолаи ҳамаи даври ту гирдам

دیریست که چون هاله همه دور تو گردم

Чун бозшўм аз сарат эй ма ба нигоҳӣ

چون بازشوم از سرت ای مه به نگاهی

Моҳ аз пай дидан буд эй шӯху гузаштан

ماه از پی دیدن بود ای شوخ و گذشتن

Аммо ки гузаштан натавон аз чу ту моҳӣ

اما که گذشتن نتوان از چو تو ماهی

Бар ҳар дарӣ эй шамъ чу парвонаи занами сар

بر هر دری ای شمع چو پروانه زنم سر

Дар орзӯии он ки биёбам ба ту роҳӣ

در آرزوی آن که بیابم به تو راهی

Шабҳо ҳамаи дунболи рафиқи туам аммо

شب‌ها همه دنبال رفیق توام اما

ӯ ҳам қадами моҳӣ ва ман ҳамдами оҳӣ

او هم‌قدم ماهی و من همدم آهی

На рӯй сухани гуфтан ва на пои гузаштан

نه روی سخن گفتن و نه پای گذشتن

Саргаштаам эй моҳи ҳунарпешаи паноҳӣ

سرگشته ام ای ماه هنرپیشه پناهی

Ҳар шаби туу ёрони навозандаи валикин

هر شب تو و یاران نوازنده ولیکن

Ишқи ту ба мо ҳам бирасад гоҳ ба гоҳе

عشق تو به ما هم برسد گاه به گاهی

Дар фикр кулоҳанд ҳарифони ҳамаи ҳушдор

در فکر کلاهند حریفان همه هشدار

Ҳаргиз ба сар моҳ нарафтааст кулоҳӣ

هرگز به سر ماه نرفته است کلاهی

Гмраҳ машав эй моҳ ки аз шоҳиди гумроҳ

گمره مشو ای ماه که از شاهد گمراه

Дар ҳар қадамӣ роҳ занад чолау чоҳӣ

در هر قدمی راه زند چاله و چاهی

Бигурез дар оғӯши ман аз халқ ки гулҳо

بگریز در آغوش من از خلق که گلها

Аз бод гурезанд дар оғӯши гиёҳӣ

از باد گریزند در آغوش گیاهی

Дар орзӯии ҷилваи маҳтоби ҷамолаш

در آرزوی جلوه مهتاب جمالش

ё раб гузаронадем чаҳ шабҳои сиёҳӣ

یا رب گذراندیم چه شبهای سیاهی

Як умр гунаҳ кардаму шарманда ки дар ҳашар

یک عمر گنه کردم و شرمنده که در حشر

Шоёни гузашти ту маро нест гуноҳӣ

شایان گذشت تو مرا نیست گناهی