То чашми дил ба талъати он моҳ манзар аст

تا چشم دل به طلعت آن ماه منظر است

Толеъ магӯ ки чашмаи хуршед ховар аст

طالع مگو که چشمهٔ خورشید خاور است

Кофар наем ва бар сармони шӯр ошиқӣ аст

کافر نه ایم و بر سرمان شور عاشقی است

Онро ки шӯри ишқ ба сар нест кофар аст

آنرا که شور عشق به سر نیست کافر است

Оташ мазан ба хирмани дилҳо ки тахти ҷам

آتش مزن به خرمن دل‌ها که تخت جم

Ойӣнаи шикастаи бахт Сикандар аст

آیینهٔ شکستهٔ بخت سکندر است

Бар сардари иморати машрӯтаи ёдгор

بر سردر عمارت مشروطه یادگار

Нақш ба хӯн нишаста адл Музаффар аст

نقش به خون نشسته عدل مظفر است

Ҳарҷо ки дили шикастагӣу дӯди оҳ буд

هرجا که دل‌شکستگی و دود آه بود

Гар айши шаҳна оина бошад мукаддар аст

گر عیش شحنه آینه باشد مُکَدَّر است

Кайфари мада ба кофари ишқ эй санам ки куфр

کیفر مده به کافر عشق ای صنم که کفر

Бо кофар аз надомати кӯбанда кайфар аст

با کافر از ندامت کوبنده کیفر است

Мо орзӯии ъушрат фонӣ наме кунем

ما آرزوی عشرت فانی نمی‌کنیم

Моро сарири давлати боқӣ мусаххар аст

ما را سریر دولت باقی مسخر است

Роҳи диёри машриқу мағриби з ҳам ҷудост

راه دیار مشرق و مغرب ز هم جداست

Ошиқ аз ин варӣу мунофиқ аз он вар аст

عاشق از این وری و منافق از آن ور است

Роҳи худопарастии азин длшкстгӣ аст

راه خداپرستی ازین دلشکستگی است

Иқлӣми худпарастӣ аз он роҳ дигар аст

اقلیم خودپرستی از آن راه دیگر است

Бигузар зи душманон ки ба маҳшар шавад аён

بگذر ز دشمنان که به محشر شود عیان

Косбоби иртиқои стмкш , ситамгар аст

کاسباب ارتقای ستمکش، ستمگر است

Дар каффаи тарозуии ҳикмат буд насиб

در کفّهٔ ترازوی حکمت بود نصیب

То Фрқдони маротиби ризқ муқаддар аст

تا فرقدان مراتب رزق مقدّر است

Онҷо ки дил ба қимат пистон наме харанд

آنجا که دل به قیمت پستان نمی‌خرند

Пистонак ар на доя буд , доя модар аст

پستانک ار نه دایه بود، دایه مادر است

Як шеъри оқилӣ ва дигар шеър ошиқӣ аст

یک شعر عاقلی و دگر شعر عاشقی است

Саъдии яке суханвару ҳофиз қаландар аст

سعدی یکی سخنور و حافظ قلندر است

Бигзор шаҳриёр ба гардун занад сарир

بگذار شهریار به گردون زند سریر

Каз хоки пои хоҷаи Широзаш афсар аст

کز خاک پای خواجه شیرازش افسر است