Моҳам ки ҳолае ба рух аз дӯд оҳаш аст

ماهم که هاله‌ای به رخ از دود آهش است

Доими гирифта чун дили ман рӯй моҳаш аст

دائم گرفته چون دل من روی ماهش است

Дигари нигоҳи васф баҳорӣ наме кунад

دیگر نگاه وصف بهاری نمی‌کند

Шарҳи хазони дил ба забон нигоҳаш аст

شرح خزان دل به زبان نگاهش است

Роҳи нигоҳи баст ба чашми сияҳ ки дид

راه نگاه بست به چشم سیه که دید

Мӯии димоғҳо ҳамаи ҷои хор роҳаш аст

موی دماغ‌ها همه‌جا خار راهش است

Дидам ниҳони фириштаи шарму ифоф ӯ

دیدم نهان فرشتهٔ شرم و عفاف او

Оварда сар ба гӯши ман ва узрхоҳаш аст

آورده سر به گوش من و عذرخواهش است

Рӯзи сиёҳи дида ба чашм ва ба қавли худ

روز سیاه دیده به چشم و به قول خود

Дӯди уҷоқ , серумаи чашм сиёҳаш аст

دود اجاق، سرمهٔ چشم سیاهش است

Дигар намезанад ба сари зулф , шона Эй

دیگر نمی‌زند به سرِ زلف، شانه‌ای

Вони турраи худ ҳикояти умр табоҳаш аст

وآن طُرّه خود حکایت عمر تباهش است

Бигурехтааст аз лаби лаълаши шукуфтагӣ

بگریخته است از لب لعلش شکفتگی

Доим гирифтагӣаст ки бар рӯй моҳаш аст

دائم گرفتگی است که بر روی ماهش است

Уфтад гузор ӯ ба ман аз давру гоҳгоҳ

افتد گذار او به من از دور و گاهگاه

Хоби хушами ҳамин гузар гоҳгоҳш аст

خواب خوشم همین گذر گاهگاهش است

Ҳар чанд иштибоҳ аз ӯ нест лекин ӯ

هر چند اشتباه از او نیست لیکن او

Бо ман ҳануз ҳам хаҷал аз иштибоҳаш аст

با من هنوز هم خجل از اشتباهش است

Акнӯн гулӣаст зард вале аз вафо ҳануз

اکنون گلی است زرد ولی از وفا هنوز

Ҳар сурхи гул ки дар чаман ояд гиёҳаш аст

هر سرخ گل که در چمن آید گیاهش است

Ин баргҳои зарди чамани нома ҳои ӯст

این برگ‌های زرد چمن نامه‌های اوست

Венаи бодҳои сарди хазони пайк роҳаш аст

وین بادهای سرد خزان پیک راهش است

Дар гӯшаҳои ғам ки кунад хилватӣ ба дил

در گوشه‌های غم که کند خلوتی به دل

Ёди ману таронаи ман такя гоҳаш аст

یاد من و ترانه من تکیه‌گاهش است

Ман дил бихоҳ хеши нҷстм вале худо

من دل‌بخواه خویش نجُستم ولی خدا

Бо ҳар кас он диҳад ки ба ҷон дил бихоҳаш аст

با هر کس آن دهد که به جان دل‌بخواهش است

Ман кистам ? асири муҳаббат , гадои ишқ

من کیستم؟ اسیر محبت، گدای عشق

Вази малики дил ки ҳасану ҳунар подшоҳаш аст

وز مُلک دل که حسن و هنر پادشاهش است

Дар шаҳри мо гуноҳ буд ишқу шаҳриёр

در شهر ما گناه بود عشق و شهریار

Зиндонии абад ба сазоӣ гуноҳаш аст

زندانیِ ابد به سزای گناهش است