Манам ки шеъру тағаззули паноҳгоҳ ман аст
منم که شعر و تغزل، پناهگاه من است
Чунонкии қавлу ғазал низ дар паноҳ ман аст
چنان که قول و غزل نیز، در پناه من است
Сафои гулшани дилҳо ба абр ва борон нест
صفای گلشن دلها، به ابر و باران نیست
Ки ин вазифаи муҳаввал ба ашку оҳ ман аст
که این وظیفه محول، به اشک و آه من است
Салои субҳ ту додам ба нолаи шабгир
صلای صبح تو دادم، به نالهٔ شبگیر
Чаҳ рӯзҳо ки сипед аз шаби сиёҳ ман аст
چه روزها که سپید، از شب سیاه من است
Ба олимӣ ки дар ӯ душманӣ ба ҷон бихаранд
به عالمی که در او، دشمنی به جان بخرند
Аҷаби мадор агар ошиқии гуноҳ ман аст
عجب مدار، اگر عاشقی، گناه من است
Агар намонда кас аз дӯстони ман бар ҷо
اگر نمانده کس از دوستان من بر جا
Вафои аҳди марои душманони гувоҳ ман аст
وفای عهد مرا دشمنان گواه من است
Ҳар он гиёҳ ки бар хоки мо дамидаи ббўӣ
هر آن گیاه که بر خاک ما دمیده، ببوی
Агар ки буи вафо медиҳад гиёҳ ман аст
اگر که بوی وفا میدهد، گیاه من است
Кунун ки рӯ ба ғуруби офтоби меҳр ва вафост
کنون که رو به غروب، آفتابِ مهر و وفاست
Ҳар онкии шамъ дилӣ барфурӯхт моҳ ман аст
هر آن که شمع دلی برفروخت، ماه من است
Ту ҳар киро ки чапу рости тохти фарзини гӯй
تو هر که را که چپ و راست تاخت، فرزین گوی
Пиёдагар ба хати мустақӣми шоҳ ман аст
پیاده گر به خط مستقیم، شاه من است
Нигоҳи ман натавонади ҷамоли ҷонони ҷуст
نگاه من نتواند جمال جانان جست
Ҷамол ӯст ки ҷӯяндаи нигоҳ ман аст
جمال اوست که جویندهٔ نگاه من است
Ман аз ту ҳеҷ нахоҳам ҷуз ончӣ бипасандӣ
من از تو هیچ نخواهم جز آن چه بپسندی
Ки дилписанди ту эй дӯст дил бихоҳ ман аст
که دلپسند تو ای دوست! دلبخواه من است
Чаҳ ҷои нолагар оғӯшам аз се тор тиҳӣ аст
چه جای ناله، گر آغوشم از سهتار تهی است
Ки нағмаи қаламами шӯру чоргоҳ ман аст
که نغمهٔ قلمم شور و چارگاه من است
Хутути дафтари ман сими созро монад
خطوط دفتر من، سیمِ ساز را ماند
Қалами муъоинаи мизроби сар ба роҳ ман аст
قلم معاینه، مضراب، سر به راه من است
Кулоҳи фақр басӣ ҳаст дар ҷаҳони лекин
کلاه فقر بسی هست در جهان لیکن
Нигини тоҷи шаҳон дар пари кулоҳ ман аст
نگین تاج شهان در پر کلاه من است
Шикастани сафи ман кор бесафоён нест
شکستن صف من کار بیصفایان نیست
Ки “и шаҳриёрам ”у соҳибдилони сипоҳ ман аст
که شهریارم و صاحبدلان، سپاه من است