Корвон омаду дилхоҳ ба ҳамроҳаш нест

کاروان آمد و دلخواه به همراهش نیست

Бо дили ин қисса нагӯям ки ба дилхоҳаш нест

با دل این قصه نگویم که به دلخواهش نیست

Корвон омад ва аз Юсуф ман нест хабар

کاروان آمد و از یوسف من نیست خبر

Ин чаҳ роҳӣаст ки берун шудан аз чоҳаш нест

این چه راهیست که بیرون شدن از چاهش نیست

Моҳ ман нест дар ин қофила роҳаш надаед

ماه من نیست در این قافله راهش ندهید

Корвон бор набандад шаб агар моҳаш нест

کاروان بار نبندد شب اگر ماهش نیست

Номае ҳам нанавиштааст , худоё чаҳ кунам

نامه‌ای هم ننوشته است، خدایا چه کنم

Гоҳаши ин лутф ба мо ҳаст вале гоҳаш нест

گاهش این لطف به ما هست ولی گاهش نیست

Моҳам аз оҳи дили сӯхтагон бехабар аст

ماهم از آه دل سوختگان بی‌خبر است

Магари ойинаи шавқу дил огоҳаш нест

مگر آئینه شوق و دل آگاهش نیست

Ёрб ойӣна ӯ лутф ва сФоииш намонад

یارب آیینهٔ او لطف و صفاییش نماند

ё бисоти дили бишкастаи ман оҳаш нест

یا بساط دل بشکستهٔ من آهش نیست

То хабар ёфта аз чоҳи муҳоқи маи ман

تا خبر یافته از چاه محاق مه من

Моҳи ҳайрони фалаки ҷузи ғам ҷонкоҳаш нест

ماه حیران فلک جز غم جانکاهش نیست

Доштами шоҳӣ ва бар тахти гулами ҷояш буд

داشتم شاهی و بر تخت گلم جایش بود

Ҳолиё тахт гулам ҳаст вале шоҳаш нест

حالیا تخت گلم هست ولی شاهش نیست

Тахти султони ҳунар бар уфуқи чашм ва дил аст

تخت سلطان هنر بر افق چشم و دل است

Хусрави ховарии ин хайма ва харгоҳаш нест

خسرو خاوری این خیمه و خرگاهش نیست

Хоҳам андар ақабаш рафт ва ба ёрони азиз

خواهم اندر عقبش رفت و به یاران عزیز

Бории ин мужда ки чоҳӣ ба сар роҳаш нест

باری این مژده که چاهی به سر راهش نیست

Шаҳрёрои ақаби қофилаи кӯии умед

شهریارا عقب قافله کوی امید

Гӯ касе рӯ ки чу ман толеъ гумроҳаш нест

گو کسی رو که چو من طالع گمراهش نیست