Надори ишқам ва бо дили сар қиморам нест

ندارِ عشقم و با دل سر قمارم نیست

Ки тобу тоқати он мастӣ ва хуморам нест

که تاب و طاقت آن مستی و خمارم نیست

Дигар қимори муҳаббат наме баради дили ман

دگر قمار محبت نمی‌برد دل من

Ки дасти барадӣ аз ин бахт бдбёрм нест

که دستِ بردی از این بختِ بدبیارم نیست

Ҳисоби ҷории ман гӯ бабанд боҷаи банк

حساب جاری من گو ببند باجهٔ بانک

Ки ман ба буҷети умр , эътиборам нест

که من به بودجهٔ عمر، اعتبارم نیست

Ман ихтиёр накардам пас аз ту ёр дигар

من اختیار نکردم پس از تو یار دگر

Ба ғайри гиря ки он ҳам ба ихтиёрам нест

به غیر گریه که آن هم به اختیارم نیست

Ҷаҳон фиреб диҳад одамӣ ба нақш ва нигор

جهان فریب دهد آدمی به نقش و نگار

Маро чаҳ нақши фарибанда чун нигорам нест

مرا چه نقش فریبنده چون نگارم نیست

Ба раҳгузори ту чашми интизори хокаму бас

به رهگذار تو چشم‌انتظار خاکم و بس

Ки ҷузи мазори ту чашмӣ дар интизорам нест

که جز مزار تو چشمی در انتظارم نیست

Ту май рисӣ ба азизони салом ман бирасон

تو می‌رسی به عزیزان سلام من برسان

Ки ман ҳануз бидон раҳгузар гузорам нест

که من هنوز بدان رهگذر گذارم نیست

Қатор қофила ҳамРаҳон маро бигузашт

قطار قافلهٔ همرهان مرا بگذشت

Ки ман билету гузарнома қаторам нест

که من بلیت و گذرنامهٔ قطارم نیست

Чаҳ олимӣ ки дилӣ ҳасту длнўозӣ на

چه عالمی که دلی هست و دلنوازی نه

Чаҳ зиндагӣ ки ғамам ҳаст ва ғмгсорм нест

چه زندگی که غمم هست و غمگسارم نیست

Ба лолаҳои чамани чашми баста май гузарам

به لاله‌های چمن چشم بسته می‌گذرم

Ки тоб дидани дилҳои доғдорам нест

که تاب دیدن دل‌های داغدارم نیست

Ғизоли ман ту чаҳ шохи набот будӣ , ҳайф

غزال من تو چه شاخ نبات بودی، حیف

Ки ман чу хоҷаи ғазалҳои шоҳкорам нест

که من چو خواجه غزل‌های شاهکارم نیست

зи номи бурдани худ низ шармам ояду нанг

ز نام بردنِ خود نیز شرمم آید و ننگ

Ки шаҳриёрам ва он шеър шаҳриёрам нест

که شهریارم و آن شعر شهریارم نیست