Хаҷал шудам зи ҷавонӣ ки зиндагонӣ нест

خجل شدم ز جوانی که زندگانی نیست

Ба зиндагонии ман фурсат ҷавонӣ нест

به زندگانی من فرصت جوانی نیست

Ман аз ду рӯза ҳастӣ ба ҷон шудам безор

من از دو روزهٔ هستی به جان شدم بیزار

Худои шукр ки ин умр ҷовдонӣ нест

خدای شکر که این عمر جاودانی نیست

Ҳама ба гиряи абр сияҳ гушӯдам чашм

همه به گریهٔ ابر سیه گشودم چشم

Дарини уфуқ ки фурӯғии з шодмонӣ нест

در این افق که فروغی ز شادمانی نیست

Ба ғусса балки ба тадриҷ интиҳор кунам

به غصه بلکه به تدریج انتحار کنم

Дареғу дард ки ин интиҳор онӣ нест

دریغ و درد که این انتحار آنی نیست

На ман ба силии худ сурх мекунам руху бас

نه من به سیلی خود سرخ میکنم رخ و بس

Ба базми мо рухӣ аз бода арғавонӣ нест

به بزم ما رخی از باده ارغوانی نیست

Бибин ба ҷилди саги посбон чаҳ гргоннд

ببین به جلد سگ پاسبان چه گرگانند

Ба ҷони хоҷа ки ин шева шабоне нест

به جان خواجه که این شیوهٔ شبانی نیست

зи булбули чамани табъи шаҳриёри афсӯс

ز بلبل چمن طبع شهریار افسوس

Ки аз хазони гулшани шӯри нағма хуоне нест

که از خزان گلش شور نغمه‌خوانی نیست