Ба чашмаки ин ҳамаи мижгон ба ҳам мазан ёро

به چشمک این همه مژگان به هم مزن یارا

Ки ин ду фитна ба ҳам мезананд дунё ро

که این دو فتنه به هم می‌زنند دنیا را

Чаҳ шӯъбадааст ки дар чашмакони обии ту

چه شعبده است که در چشمکان آبی تو

Наҳуфтаанд шаби моҳтоби дарё ро

نهفته‌اند شب ماهتاب دریا را

Ту худ ба ҷомаи хобӣу соқёни сабӯҳ

تو خود به جامه خوابی و ساقیان صبوح

Ба ёди чашм ту гиранд ҷоми саҳбо ро

به یاد چشم تو گیرند جام صهبا را

Каманди зулф ба дӯши афкан ва ба саҳрои зан

کمند زلف به دوش افکن و به صحرا زن

Ки чашми монда ба раҳи оҳӯони саҳро ро

که چشم مانده به ره آهوان صحرا را

Ба шаҳри мо чаҳ ғизолон ки бодаи пимоинд

به شهر ما چه غزالان که باده پیمایند

Чаҳ ҷои ишваи ғизолони бодпимо ро

چه جای عشوه غزالان بادپیما را

Надонам аз чаҳ ба сари шӯр ъшқбозӣ нест

ندانم از چه به سر شور عشقبازی نیست

Паривашони афифи фириштаи симо ро

پریوشان عفیف فرشته‌سیما را

Фиреби ишқ ба даъвии ашк ва оҳ махӯр

فریب عشق به دعوی اشک و آه مخور

Ки дарду доғ буд ошиқони шайдо ро

که درد و داغ بود عاشقان شیدا را

Қабӣлаҳо ҳама ошиқ шаванд бо ту вале

قبیله‌ها همه عاشق شوند با تو ولی

Қабӣлае сет ки маҷнӯн шаванд Лайло ро

قبیله‌ای‌ست که مجنون شوند لیلا را

Миёни мо ва ту перии ҳиҷоб ва фосила нест

میان ما و تو پیری حجاب و فاصله نیست

Чаҳ Юсуфӣ ки Фромш кунад Зулайхо ро

چه یوسفی که فرامُش کند زلیخا را

Агарчӣ Марям қудсаст , расм Вомиқ нест

اگرچه مریم قدس است، رسم وامق نیست

Ки чашм боз кунад ҷузи ҷамоли узро ро

که چشم باز کند جز جمال عذرا را

Ҳануз зини ҳамаи наққоши моҳ ва ахтар нест

هنوز زین همه نقاش ماه و اختر نیست

Шабиҳи созтар аз ашки ман сурайё ро

شبیه‌سازتر از اشک من ثریا را

Ҳарими равзаи ризвони ҳароми ман бодо

حریم روضهٔ رضوان حرام من بادا

Гар ихтиёр кунам ҷузи тавофи тўбо ро

گر اختیار کنم جز طواف طوبا را

Ишораи ғазали хоҷа бо ғизолаи тест

اشاره غزل خواجه با غزاله تست

Сабо ба лутф бигӯ он ғизоли раъно ро

صبا به لطف بگو آن غزال رعنا را

Ба ёр мо натавон ёфт шаҳрёрои айб

به یار ما نتوان یافت شهریارا عیب

Ҷузи ин қадар ки фаромӯш мекунад мо ро

جز این قدر که فراموش می‌کند ما را