Бардошти пардаи шамъам ва парвона пургирифт

برداشت پرده شمعم و پروانه پرگرفت

Бозори шавқи прдгён боз даргирифт

بازار شوق پردگیان باز درگرفت

Шамъи тараби шкФт дар оғӯши ашку оҳ

شمع طرب شکفت در آغوش اشک و آه

Абрӣ ба ҳам баромаду моҳӣ ба барграфт

ابری به هم برآمد و ماهی به برگرفت

Зини хўштрти куҷои хабарӣ дар занад ки дӯст

زین خوشترت کجا خبری در زند که دوست

Сар бехабар ба мо зад ва аз мо хабар гирифт

سر بی‌خبر به ما زد و از ما خبر گرفت

Бори ғамӣ ки шона тиҳӣ кард аз ӯ фалак

بار غمی که شانه تهی کرد از او فلک

Ин зулф ва шона хоҳадам аз дӯш барграфт

این زلف و شانه خواهدم از دوش برگرفت

Ин моҷарои ишқи ҳадисӣ муфассал аст

این ماجرای عشق حدیثی مفصّل است

Қосири баён ки қиссаи чунин мухтасар гирифт

قاصر بیان که قصّه چنین مختصر گرفت

Як тори мӯӣ ӯ ба ду олам наме диҳанд

یک تار موی او به دو عالم نمی‌دهند

Бо ишқаши ин муомилаи гуфтему сргрФт

با عشقش این معامله گفتیم و سرگرفت

То чун кунад ба абрӯу мижгон ки чашми маст

تا چون کند به ابرو و مژگان که چشم مست

Дастӣ ба найзаи барад ва ба дастӣ сипар гирифт

دستی به نیزه برد و به دستی سپر گرفت

Чашмак занад ситораи сифат бо насими субҳ

چشمک زند ستاره صفت با نسیم صبح

Шамъи дилӣ ки домани оҳ саҳар гирифт

شمع دلی که دامن آه سحر گرفت

Чун исми чашми наргиси махмур , жолаи бор

چون اسم چشم نرگس مخمور، ژاله بار

Дар ин чаман ки лола ба кафи ҷом зар гирифт

در این چمن که لاله به کف جام زر گرفت

Чун шеъри хоҷаи тоза ватар буд шаҳриёр

چون شعر خواجه تازه و تر بود شهریار

Шеъри ту ҳам ки дарси худ аз чашм тар гирифт

شعر تو هم که درس خود از چشم تر گرفت