Рафтам ва бешам набӯд рӯй иқомат

رفتم و بیشم نبود روی اقامت

Ваъдаи дидори гӯи бимон ба қиёмат

وعده دیدار گو بمان به قیامت

Гар ту қиёмат ба ваъда давр нахоҳӣ

گر تو قیامت به وعده دور نخواهی

Як назарам ҷилва кун бидон қаду қомат

یک نظرم جلوه کن بدان قد و قامت

Бонг азонасту чашми масти ту байнам

بانگ اذان است و چشم مست تو بینم

Дар хами миҳроби абрувон ба имомат

در خم محراب ابروان به امامت

Қасри намозат чаҳ эй мусофири маҷнӯн

قصر نمازت چه ای مسافر مجنون

Каъба Лайлӣаст қасд кун ба иқомат

کعبه لیلی است قصد کن به اقامت

Дар ҳамаи олами илм ба ишқу ҷунунӣ

در همه عالم عَلَم به عشق و جنونی

Гӯи бшносндт аз ҷабин ба аломат

گو بشناسندت از جبین به علامت

Ончӣ ба ғифлати гузашти умри нхўондм

آنچه به غفلت گذشت عمر نخواندم

Умр дигар хоҳам аз худо ба ғаромат

عمر دگر خواهم از خدا به غرامت

Перам ва бар дӯшам аз надими ҷавонӣ

پیرم و بر دوشم از ندیم جوانی

Аз ту чаҳ пинҳон ҳамеша бори надомат

از تو چه پنهان همیشه بار ندامت

Хирмани гулҳо ба бод рафт ва ба дил ҳо

خرمن گل‌ها به باد رفت و به دل‌ها

Неш надомат халиду хори маломат

نیش ندامت خلید و خار ملامت

Неши надомати чунон газанда ки гӯйӣ

نیش ندامت چنان گزنده که گویی

Пашша ҳуҷумат кунад ба шохи ҳиҷомат

پشّه هجومت کند به شاخ حجامت

Ҳарчӣ знндм ба таънаи захм ки бозо

هرچه زنندم به طعنه زخم که بازآ

Пӯст ба тан мефазоядам ба захомат

پوست به تن می‌فزایدم به ضخامت

Чун кунам эй оқилон ки ин марази ишқ

چون کنم ای عاقلان که این مرض عشق

Рӯ наад аз ҳар саховатӣ ба вихомат

رو نهد از هر سخاوتی به وخامت

Лекин аз ин нолаи ҳам дареғ надорам

لیکن از این ناله هم دریغ ندارم

То накушуд кори ошиқон ба лӣомт

تا نکشد کار عاشقان به لئامت

Шаҳнаи шаҳрии ту дасти ёз ба шамшер

شحنه شهری تو دست یاز به شمشیر

Борӣ агар шер май кашӣ ба шаҳомат

باری اگر شیر می‌کشی به شهامت

Қасри шаҳон кӣ расад ба кулбаи дарвеш

قصر شهان کی رسد به کلبهٔ درویش

Тахти тбхтри куҷоу тоҷи каромат

تخت تبختر کجا و تاج کرامت

Ман ба салому видоъи каъбау саҳро

من به سلام و وداع کعبه و صحرا

Сиҳаҳи занонам ки борукн ба саломат

صیحه زنانم که بارکن به سلامت

Шамъи дили шаҳриёри шуълаи охир

شمع دل شهریار شعله آخر

Зад ба саропо ки сӯхтан ба тамомат

زد به سراپا که سوختن به تمامت