ё раб мабод каз пои ҷонон ман биафтад

یا رب مباد کز پا جانان من بیفتد

Дарду балоӣ ӯ кош бар ҷон ман биафтад

درد و بلای او کاش بر جان من بیفتد

Ман чун з по беафтам дармони дард ман ӯст

من چون ز پا بیفتم درمان درد من اوست

Дарди он буд ки аз пои дармон ман биафтад

درد آن بود که از پا درمان من بیفتد

Чашмам ба чашмаш афтод аммо набӯд чашмӣ

چشمم به چشمش افتاد اما نبود چشمی

Каз барқи он шарар дар арқон ман биафтад

کز برق آن شرر در ارکان من بیفتد

Як умр гиря кардам эй осмон раво нест

یک عمر گریه کردم ای آسمان روا نیست

Дурдонаам зи чашми гирён ман биафтад

دردانه‌ام ز چشم گریان من بیفتد

Моҳам ба интиқоми зулмӣ ки карда бо ман

ماهم به انتقام ظلمی که کرده با من

Тарсам ба дарди ишқу ҳиҷрон ман биафтад

ترسم به درد عشق و هجران من بیفتد

Давр фалак фиканда дар чоҳам ва аҷаб нест

دور فلک فکنده در چاهم و عجب نیست

Моҳаш ба даври оҳу афғон ман биафтад

ماهش به دور آه و فغان من بیفتد

Аз гавҳари муродами чашми умед баста аст

از گوهر مرادم چشم امید بسته است

Ин ашк нест кандар домон ман биафтад

این اشک نیست کاندر دامان من بیفتد

Ман худ ба сар надорам дигари ҳавои сомон

من خود به سر ندارم دیگر هوای سامان

Гардуни куҷо ба фикри сомон ман биафтад

گردون کجا به فکر سامان من بیفتد

Дасти хаёли ёзди шаб дар каманди маҳтоб

دست خیال یازد شب در کمند مهتاب

Рустам агар ба чоҳи зиндон ман биафтад

رستم اگر به چاه زندان من بیفتد

Хоҳад шуд аз надомати девонаи шаҳрёро

خواهد شد از ندامت دیوانه شهریارا

Гар он парӣ ба дасташи девон ман биафтад

گر آن پری به دستش دیوان من بیفتد