Маи ман ҳануз ишқати дили ман фигор дорад

مه من هنوز عشقت دل من فگار دارد

Ту яке бипурс аз ин ғам ки ба ман чаҳ кор дорад

تو یکی بپرس از این غم که به من چه کار دارد

На балои ҷони ошиқи шаб ҳиҷратаст танҳо

نه بلای جان عاشق شب هجرت است تنها

Ки висоли ҳам балои шаб интизор дорад

که وصال هم بلای شب انتظار دارد

Ту ки аз май ҷавонии ҳамаи сархушӣ чаҳ доне

تو که از می جوانی همه سرخوشی چه دانی

Ки шароби ноумедӣ чаҳ қадар хумор дорад

که شراب ناامیدی چه قَدَر خمار دارد

На ба худ гирифтаи хусрави паии оҳӯони армн

نه به خود گرفته خسرو پی آهوانِ ارمن

Ки каманди зулфи ширини ҳавас шикор дорад

که کمند زلف شیرین هوس شکار دارد

Мижаи сӯзан руфӯ кун нах ӯ зи тор мӯ кун

مژه سوزن رفو کن نخ او ز تار مو کن

Ки ҳануз васлаи дили ду се бахя кор дорад

که هنوز وصلهٔ دل دو سه بخیه کار دارد

Дил чун шикастаи созами зи гузаштаҳои ширин

دل چون شکسته‌سازم ز گذشته‌های شیرین

Чаҳ таронаҳои маҳзун ки ба ёдгор дорад

چه ترانه‌های محزون که به یادگار دارد

Ғами рӯзгори гӯи рӯи паии кори худ ки мо ро

غم روزگار گو رو پی کار خود که ما را

Ғами ёр бе хаёли ғам рӯзгор дорад

غم یار بی‌خیالِ غم روزگار دارد

Гули орзӯии ман байн ки хазони ҷоўдонист

گل آرزوی من بین که خزان جاودانیست

Чаҳ ғам аз хазони он гул ки зи пай баҳор дорад

چه غم از خزان آن گل که ز پی بهار دارد

Дил чун танур хоҳад суханони пухтаи лекин

دل چون تنور خواهد سخنان پخته لیکن

На ҳамаи танури сӯзи дил шаҳриёр дорад

نه همه تنور سوز دل شهریار دارد