Бо рангу бӯят эй гули гули ранг ва бӯ надорад

با رنگ و بویت ای گل گل رنگ و بو ندارد

Бо лаълати оби ҳайвони обӣ ба ҷӯ надорад

با لعلت آب حیوان آبی به جو ندارد

Аз ишқи ман ба ҳар сӯ дар шаҳр гуфтугӯе аст

از عشق من به هر سو در شهر گفتگویی است

Ман ошиқ ту ҳастам ин гуфтугӯ надорад

من عاشق تو هستم این گفتگو ندارد

Дорад матоъи иффат аз чори сӯи харидор

دارد متاع عفت از چار سو خریدار

Бозори худфурӯшии ин чор сӯ надорад

بازار خودفروشی این چار‌سو ندارد

Ҷузи васфи пеши рӯят дар пушт сар нагӯям

جز وصف پیش رویت در پشت سر نگویم

Рӯ кун ба ҳар ки хоҳии гули пушт ва рӯ надорад

رو کن به هر که خواهی گل پشت و رو ندارد

Миҳроб абрувонат хонд намози дил ҳо

محراب ابروانت خواند نماز دل‌ها

Ореи бимиради он дил каз хӯн вузӯ надорад

آری بمیرد آن دل کز خون وضو ندارد

Гар орзӯии васлаш перам кунад макун айб

گر آرزوی وصلش پیرم کند مکن عیب

Айбаст аз ҷавонӣ кин орзӯ надорад

عیب است از جوانی کاین آرزو ندارد

Хуршед рӯй ман чун рухсораи брФрўзд

خورشید‌روی من چون رخساره برفروزد

Рух барфурӯхтанро хуршед рӯ надорад

رخ برفروختن را خورشید رو ندارد

Дар тори турраи шаб то рӯй рӯзи бнҳФт

در تار طُرّهٔ شب تا روی روز بنهفت

Дил нест кӯи таъаллуқ бо тор мӯ надорад

دل نیست کو تعلق با تار مو ندارد

Сӯзани зи тири мижгони вази тори зулф нах кун

سوزن ز تیر مژگان وز تار زلف نخ کن

Ҳар чанд рахнаи дили тоб руфӯ надорад

هر چند رخنهٔ دل تاب رفو ندارد

ӯ сабр хоҳад аз ман бахтӣ ки ман надорам

او صبر خواهد از من بختی که من ندارم

Ман васл хоҳам аз ваии қасдӣ ки ӯ надорад

من وصل خواهم از وی قصدی که او ندارد

Бо шаҳриёр бе дили соқӣ ба саргаронӣ аст

با شهریار بی‌دل ساقی به سرگرانی است

Чашмаши магари ҳарифон май дар сабу надорад

چشمش مگر حریفان می در سبو ندارد