Шабоби умри аҷаб бо шитоб ме гузарад

شباب عمر عجب با شتاب می‌گذرد

Бад-ӣни шитоби худоё шабоб ме гузарад

بدین شتاب خدایا شباب می‌گذرد

Шабобу шоҳиду гули муғтанам буд соқӣ

شباب و شاهد و گل مغتنم بود ساقی

Шитоб кун ки ҷаҳон бо шитоб ме гузарад

شتاب کن که جهان با شتاب می‌گذرد

Хуши он дақоиқи мастӣ ки зери сояи бед

خوش آن دقایق مستی که زیر سایهٔ بید

Ба нолаи дафу чанг ва рубоб ме гузарад

به نالهٔ دف و چنگ و رباب می‌گذرد

Ба чашми худ гузари умри хеш май байнам

به چشم خود گذر عمر خویش می‌بینم

Нишастаам лаби ҷӯӣ ва об ме гузарад

نشسته‌ام لب جویی و آب می‌گذرد

Ба рӯй моҳ наёрӣ ҳадиси зулфи сиёҳ

به روی ماه نیاری حدیث زلف سیاه

Ки абр аз ҷилав офтоб ме гузарад

که ابر از جلو آفتاب می‌گذرد

Ғубори оинаи дили ҳиҷоби дидаи мост

غبار آینهٔ دل حجاب دیدهٔ ماست

Вагарнаи шоҳиди мо бениқоб ме гузарад

وگرنه شاهد ما بی‌نقاب می‌گذرد

Чаҳ улфатии сети миёни ману сари зулфаш

چه الفتی‌ست میان من و سر زلفش

Ки умри ман ҳама дар печ ва тоб ме гузарад

که عمر من همه در پیچ و تاب می‌گذرد

Хароби гардиши он чашми ҷовдони мастам

خراب گردش آن چشم جاودان‌مستم

Ки даври ҷоми ҷаҳон хароб ме гузарад

که دور جام جهان خراب می‌گذرد

Ба ёди наргиси масти ту то шудам махмур

به یاد نرگس مست تو تا شدم مخمور

Хаёли хоб ба чашмам ба хоб ме гузарад

خیال خواب به چشمم به خواب می‌گذرد

Ба обу тоби ҷавонӣ чигуна ғарра шудӣ

به آب و تاب جوانی چگونه غره شدی

Ки худ ҷавонӣ ва ин об ва тоб ме гузарад

که خود جوانی و این آب و تاب می‌گذرد

Ба зери санги лаҳади устихони пайкари мо

به زیر سنگ لحد استخوان پیکر ما

Чу гандумӣаст ки аз осиёб ме гузарад

چو گندمی است که از آسیاب می‌گذرد

Камони чархи фалаки шаҳриёр дар каф кист

کمان چرخ فلک شهریار در کف کیست

Ки рӯзгор чу тир шаҳоб ме гузарад

که روزگار چو تیر شهاب می‌گذرد