Ҷавонии ҳсрто бо ман видоъ ҷовдонӣ кард

جوانی حسرتا با من وداع جاودانی کرد

Видоъи ҷовдонии ҳсрто бо ман ҷавонӣ кард

وداع جاودانی حسرتا با من جوانی کرد

Баҳори зиндагонӣ тай шуд ва кард офати айём

بهار زندگانی طی شد و کرد آفت ایام

Ба ман корӣ ки бо сарву саман бод хазоне кард

به من کاری که با سرو و سمن باد خزانی کرد

Рафиқи нимаи роҳӣ чун маро дар хоб нӯшин дид

رفیق نیمه‌راهی چون مرا در خواب نوشین دید

Ба лолои ҷараси оҳанги кӯч корвонӣ кард

به لالای جرس آهنگ کوچ کاروانی کرد

Қазои осмонӣ буд муштоқӣу маҳҷӯрӣ

قضای آسمانی بود مشتاقی و مهجوری

Чаҳ тадбирии тавонам бо қазоӣ осмонӣ кард

چه تدبیری توانم با قضای آسمانی کرد

Шароби арғавонии чораи рухсор зардам нест

شراب ارغوانی چاره رخسار زردم نیست

Бинозам силии гардун ки чеҳрам арғавонӣ кард

بنازم سیلی گردون که چهرم ارغوانی کرد

Камони абрӯии ман чун тир рафту чархи чавгонӣ

کمان‌ابروی من چون تیر رفت و چرخ چوگانی

Ба зери бори ғами болой чун тирам камоне кард

به زیر بار غم بالای چون تیرم کمانی کرد

Фалакро таркиш аз тир ӣнқадар донам ки холӣ монад

فلک را ترکش از تیر اینقدر دانم که خالی ماند

Дигар бо ин дили хунин чаҳ гӯям ончӣ доне кард

دگر با این دل خونین چه گویم آنچه دانی کرد

Ҳануз аз обшори дидаи домони рашки дарё буд

هنوز از آبشار دیده دامان رشک دریا بود

Ки моро синаи оташфишон оташфишонӣ кард

که ما را سینه آتشفشان آتشفشانی کرد

Чаҳ буд ар боз май гаштӣ ба рӯзи ман тавоноӣ

چه بود ار باز می‌گشتی به روز من توانایی

Ки худ дидӣ чаҳҳо бо рӯзгорам нотавонӣ кард

که خود دیدی چه‌ها با روزگارم ناتوانی کرد

Ба хӯни дил чу ман май рехтам дар ҷоми михўорон

به خون دل چو من می‌ریختم در جام میخواران

Фиғони зони наргиси мастӣ ки бо ман саргаронӣ кард

فغان زآن نرگس مستی که با من سرگرانی کرد

Ҷавонӣ кардан эй дили шеваи ҷонона буд аммо

جوانی کردن ای دل شیوه جانانه بود اما

Ҷавонии ҳам пай ҷонон шуд ва бо мо ҷавонӣ кард

جوانی هم پی جانان شد و با ما جوانی کرد

Азизони моҳи ман то дар муҳоқи чоҳ ҳиҷрон шуд

عزیزان ماه من تا در محاق چاه هجران شد

Ғами он Юсуфи сонии марои ёқӯб сонӣ кард

غم آن یوسف ثانی مرا یعقوب ثانی کرد

Ҷавонии худ маро танҳо умеди зиндагонӣ буд

جوانی خود مرا تنها امید زندگانی بود

Дигар ман бо чаҳ умедии тавонам зиндагонӣ кард

دگر من با چه امیدی توانم زندگانی کرد

Ҷавонон дар баҳори умри ёд аз шаҳриёр оред

جوانان در بهار عمر یاد از شهریار آرید

Ки умрӣ дар гулистони ҷавонии нағма хуоне кард

که عمری در گلستان جوانی نغمه‌خوانی کرد