Чу офтоб ба шамшер шуъла бархезад

چو آفتاب به شمشیر شعله برخیزد

Сипоҳи шаб ба ҳазимат чу дӯд бигурезад

سپاه شب به هزیمت چو دود بگریزد

Арӯси ховарӣ аз пардаи барнаёмадаи чарх

عروس خاوری از پرده برنیامده چرخ

Ҳамаи ҷавоҳири анҷум ба пой ӯ резад

همه جواهر انجم به پای او ریزد

Биҷузи зумурради рухшандаи ситораи субҳ

بجز زمرد رخشنده ستاره صبح

Ки тавқ созад ва бар тоқи нусрати овезад

که طوق سازد و بر طاق نصرت آویزد

Шаби фироқ чаҳ прўизнӣ буд гардун

شب فراق چه پرویزنی بود گردون

Ки моҳтоб ба ҷузи гирди ғам наме безад

که ماهتاب به جز گرد غم نمی‌بیزد

Ба ҷони шукуфаи субҳи висолро нозам

به جان شکوفه صبح وصال را نازم

Ки ғунчаи дили азуи бушковад ба номи эзад

که غنچه دل ازو بشکفد به نام ایزد

Ба ишқҳои ҷавононаи ҳасратам , оре

به عشق‌های جوانانه حسرتم، آری

Чигуна ёди ҷавонии ҳаваси нингизд

چگونه یاد جوانی هوس نینگیزد

Матоъи дилбарӣу ҳоли дил супурдан нест

متاع دلبری و حال دل سپردن نیست

Вагарнаи пер аз ошиқии нпрҳизд

وگرنه پیر هم از عاشقی نپرهیزد

Сафои ишқу муҳаббатгар аз ҷавон ё пер

صفای عشق و محبت گر از جوان یا پیر

Ба мардумӣ ки ба номардумӣ наёмизад

به مردمی که به نامردمی نیامیزد

Ту шаҳриёр ба бахту насиби шӯи таслим

تو شهریار به بخت و نصیب شو تسلیم

Ки марди роҳ ба бахт ва насиб наситезад

که مرد راه به بخت و نصیب نستیزد