То ки аз торами майхона нишон хоҳад буд
تا که از طارم میخانه نشان خواهد بود
Тоқи абрӯии туами қибла ҷон хоҳад буд
طاق ابروی توام قبله جان خواهد بود
Саракашонро чу ба софи сари хам дастӣ нест
سرکشان را چو به صاف سر خم دستی نیست
Сари мо хок дар дрдкшон хоҳад буд
سر ما خاک در دردکشان خواهد بود
Пеш аз онӣ ки пар аз хок шавад косаи чашм
پیش از آنی که پر از خاک شود کاسه چشم
Чашми мо дар паии хубон ҷаҳон хоҳад буд
چشم ما در پی خوبان جهان خواهد بود
То ҷаҳони боқӣу ойини муҳаббат боқӣ аст
تا جهان باقی و آئین محبت باقی است
Шеъри ҳофизи ҳамаи ҷои вирд забон хоҳад буд
شعر حافظ همهجا ورد زبان خواهد بود
Ҳар ки аз ҷӯй харобот нахурд оби ҳаёт
هر که از جوی خرابات نخورد آب حیات
Гар гули боғ биҳиштаст хазон хоҳад буд
گر گل باغ بهشت است خزان خواهد بود
ҲоФзои чашмаи ишроқи ту ҷовидонӣ аст
حافظا چشمه اشراق تو جاویدانی است
То абади об аз ин чашма равон хоҳад буд
تا ابد آب از این چشمه روان خواهد بود
Суҳбати пери хароботи ту дарёфта ам
صحبت پیر خرابات تو دریافتهام
Рӯҳам аз суҳбати ин пер ҷавон хоҳад буд
روحم از صحبت این پیر جوان خواهد بود
Ҳар куҷои замзамаи ишқ вае шавқӣ аст
هرکجا زمزمه عشق و همای شوقی است
Ба ҳаводории он сарв равон хоҳад буд
به هواداری آن سرو روان خواهد بود
То чарогоҳ фалак ҳасту ғизолони нуҷум
تا چراگاه فلک هست و غزالان نجوم
Духтари моҳ бар ин гила шубон хоҳад буд
دختر ماه بر این گله شبان خواهد بود
Зинда бо ёди сари зулфи ту ҷон хоҳам кард
زنده با یاد سر زلف تو جان خواهم کرد
То насими саҳарӣ машк фишон хоҳад буд
تا نسیم سحری مشکفشان خواهد بود
эй Сикандари ту ба зулмоти абад ҷон бисипор
ای سکندر تو به ظلمات ابد جان بسپار
Умри ҷовиди насиб дгарон хоҳад буд
عمر جاوید نصیب دگران خواهد بود
Шаҳрёро ба гадоӣ дар майкадаи ноз
شهریارا به گدایی در میکده ناز
Ки дилати муҳаррами асрор ниҳон хоҳад буд
که دلت محرم اسرار نهان خواهد بود