Фрхо аз ту дилами сохта бо ёд ҳануз

فَرُّخا از تو دلم ساخته با یاد هنوز

Хабар аз кӯй ту меоварадам бод ҳануз

خبر از کوی تو می‌آوردم باد هنوز

Дар ҷавонии ҳама бо ёди ту дилхуш будам

در جوانی همه با یاد تو دلخوش بودم

Перам ва аз ту ҳамон сохта бо ёд ҳануз

پیرم و از تو همان ساخته با یاد هنوز

Дорам он ҳуҷби ҷавонӣ ки забони банд ман аст

دارم آن حجب جوانی که زبان‌بند من است

Лаби ҳамаи хомшими дили ҳамаи фарёд ҳануз

لب همه خامشیَم دل همه فریاد هنوز

Ман ки бо сад дили девонаи туро май ҷустам

من که با صد دل دیوانه تو را می‌جستم

Нест аз силсилаам як дили озод ҳануз

نیست از سلسله‌ام یک دل آزاد هنوز

Перам ва теғ ҷавонем занад гардани бахт

پیرم و تیغ جوانیم زند گردن بخت

Бас ба ин теғ задани ҷилдаму ҷаллод ҳануз

بس به این تیغ زدن جلدم و جلّاد هنوز

Фаррухи хотири ман хотира шаҳр шумост

فرخ خاطر من خاطره شهر شماست

Худ ғами ободаму хотири фараҳи обод ҳануз

خود غم‌آبادم و خاطر فرح‌آباد هنوز

Тӯтии қанди хуросонаму ёди лаби ту

طوطی قند خراسانم و یاد لب تو

Май кушояд ба рухами даккаи қаннод ҳануз

می‌گشاید به رخم دکّهٔ قناد هنوز

Даврӣ аз базми ту умрӣаст ки ҳурмон ман аст

دوری از بزم تو عمری است که حرمان من است

Задам ва май занам аз даст ғамат дод ҳануз

زدم و می‌زنم از دست غمت داد هنوز

Бо миннати соя кам аз гулшан озодӣ чист

با منت سایه کم از گلشن آزادی چیست

Май барам шикваи ?ут эй сарв ба шамшод ҳануз

می‌برم شکوه‌ات ای سرو به شمشاد هنوز

Ёди гулчини маъонӣу навиду гулшан

یاد گلچین معانی و نوید و گلشن

Нӯши хорӣ буду нашъаи муътод ҳануз

نوش‌خواری بوَد و نشئهٔ معتاد هنوز

Бист соласт баҳор аз сари мо рафта вале

بیست سال است بهار از سر ما رفته ولی

Ман ҳамон мотамем дар ғами устод ҳануз

من همان ماتمیَم در غم استاد هنوز

Гар ба додам раседу ҳоли ҳазинами пурсӣ

گر به دادم رسی و حال حزینم پرسی

Бахт бо ман ба ҳамон шеваи бедод ҳануз

بخت با من به همان شیوهٔ بیداد هنوز

Сайди хунини хазида ба шикофи сангам

صید خونینِ خزیده به شکاف سنگم

Ки нафаси дрнФсм бо саги сайёд ҳануз

که نفس‌درنفسم با سگ صیاد هنوز

Ҷӯии шерам на баси он чашмаи табъи ширин

جوی شیرم نه بس آن چشمهٔ طبع شیرین

Бесутунами ману ғами тешаи Фарҳод ҳануз

بیستونم من و غم تیشهٔ فرهاد هنوز

Ту ба ҳафтодӣу табъи ҳнророи туро

تو به هفتادی و طبع هنرآرای ترا

Бо арӯсони дарии ҳиҷлаи домод ҳануз

با عروسان دری حجلهٔ داماد هنوز

Шаҳриёр аз ту ва ҳафтод ту дилшод вале

شهریار از تو و هفتاد تو دلشاد ولی

Худ ба шастаст ва надидааст дили шод ҳануз

خود به شصت است و ندیده است دل شاد هنوز