Шабасту боғи гулистони хазони рؤёхиз
شب است و باغ گلستان خزان رؤیاخیز
Биё ки таъна ба Широз мезанад табриз
بیا که طعنه به شیراز میزند تبریز
Биё ки ҳалқа ба гӯашон осмон резанд
بیا که حلقهبهگوشان آسمان ریزند
Сиррӣ ба пои ту дар ҳалқаи ғулому каниз
سری به پای تو در حلقهٔ غلام و کنیز
Ба гӯшвори диловези моҳ ман нарасад
به گوشوار دلاویز ماه من نرسد
Ситора гарчи ба гӯш фалак шавад овез
ستاره گرچه به گوش فلک شود آویز
Ба боғ , ёд ту кардам ки боғбони қазо
به باغ، یاد تو کردم که باغبان قضا
Гушӯдаи пардаи пойизи хотироти ангез
گشوده پرده پاییز خاطراتانگیز
Чунон ба завқу нишоти омадам ки гӯйии боз
چنان به ذوق و نشاط آمدم که گویی باز
Баҳори ишқ ва шабобаст ин шаби пойиз
بهار عشق و شباب است این شب پاییز
Арӯси гул ки ба нозаш ба ҳиҷла овараданд
عروس گل که به نازش به حجله آوردند
Ба ишваи боздҳндш ба боди рахту ҷҳиз
به عشوه بازدهندش به باد رخت و جهیز
Шаҳиди ханҷари ҷаллоди бод май ғлтнд
شهید خنجر جلاد باد میغلتند
Ба хоку хӯни ҳама дар интизори растохез
به خاک و خون همه در انتظار رستاخیز
Хазони хумор ғамаш ҳасту соғари гули зард
خزان خمار غمش هست و ساغر گل زرد
Баҳори сабзи куҷои венаи шароби сеҳромез
بهار سبز کجا وین شراب سحرآمیز
Хазони саҳифаи поёни дафтар умр аст
خزان صحیفه پایان دفتر عمر است
Ба ин саҳифа расидааст дафтари мо низ
به این صحیفه رسیدهاست دفتر ما نیز
Танӣ такидааму чашми рафта дар таҳи чоҳ
تنی تکیدهام و چشم رفته در ته چاه
Ки чархи чоҳкнм чашма мекунад кориз
که چرخ چاهکنم چشمه میکند کاریز
Ба синамои хазони моҷароӣ худ дидам
به سینمای خزان ماجرای خود دیدم
Шабоб бо чаҳ шитобӣ ба асб зад маҳмиз
شباب با چه شتابی به اسب زد مهمیز
Ҳароҷи умр чаҳ савдогарии сети шӯъбадаи боз
حراج عمر چه سوداگریست شعبدهباز
Ки ганҷу ҳишмати қорун наме хирад ба пашиз
که گنج و حشمت قارون نمیخرد به پشیز
Ҳануз хӯн ба дил аз доғ « лола »ам , соқӣ
هنوز خون به دل از داغ «لاله»ام، ساقی
Ба ғайри хӯни дилами бода дар пиёлаи марез
به غیر خون دلم باده در پیاله مریز
Шабӣ ки бо ту сар омад чаҳ давлатии сармад
شبی که با تو سر آمد چه دولتی سرمد
Дамӣ ки бе ту ба сар шуд чаҳ қисматии ночиз
دمی که بیتو به سر شد چه قسمتی ناچیز
Азизи ман магар аз ёди ман туоне рафт
عزیز من مگر از یاد من توانی رفت
Ки ёди тести марои ёдгори умри азиз
که یاد تست مرا یادگار عمر عزیز
Парӣ ба дидани девона ром ме гардад
پری به دیدن دیوانه رام میگردد
Приўшои ту з девона мекунӣ парҳез
پریوشا تو ز دیوانه میکنی پرهیز
Ба бонги чанги ман аз дил задой занги фироқ
به بانگ چنگ من از دل زدای زنگ فراق
Ки бушковади дили ширин ба шеҳаи шабдиз
که بشکفد دل شیرین به شیههٔ شبدیز
Навой борбадии хусравона кӣ хезад
نوای باربدی خسروانه کی خیزد
Магар ба ҳиҷлаи ширин гузар кунад парвиз
مگر به حجله شیرین گذر کند پرویز
Ба ишқи пок ту бигузаштам аз мақоми малик
به عشق پاک تو بگذشتم از مقام ملک
Ки боли ишқи ту бодам занад бар оташи тез
که بال عشق تو بادم زند بر آتش تیز
Ту ҳам ба шаъшаа вақте ба шаҳри табризи ой
تو هم به شعشعه وقتی به شهر تبریز آی
Ки шаҳриёри зи шавқ ва тараб кунӣ лабрез
که شهریار ز شوق و طرب کنی لبریز