Ба тавдиъи ту ҷон мехоҳад аз тан шуд ҷудои ҳофиз
به تودیع تو جان میخواهد از تن شد جدا حافظ
Ба ҷон кандан видоъат мекунам ҳофизи хдоҳофиз
به جان کندن وداعت میکنم حافظ خداحافظ
Санохони туам то зиндаам аммо яқин дорам
ثناخوان توام تا زندهام اما یقین دارم
Ки ҳақ чун ту устодӣ нахоҳад шуд адои ҳофиз
که حق چون تو استادی نخواهد شد ادا حافظ
Ман аз аввал ки бо хуноби ашки дил вузӯ кардам
من از اول که با خوناب اشک دل وضو کردم
Намози ишқро ҳам бо ту кардам иқтидои ҳофиз
نماز عشق را هم با تو کردم اقتدا حافظ
Ҳам аз чоҳам баровардӣ ва ҳам роҳам нишон додӣ
هم از چاهم برآوردی و هم راهم نشان دادی
Ки ҳам ҳабли алмтин будӣ ва ҳам нўролҳдиٰи ҳофиз
که هم حَبلُالْمَتین بودی و هم نورُالهُدیٰ حافظ
Ту соҳиби хирманӣ ва ман гадои хӯшаи чин аммо
تو صاحبخرمنی و من گدایی خوشهچین امّا
Ба анъоми ту шоистн , на ҳад ҳар гадои ҳофиз
به انعام تو شایستن، نه حدّ هر گدا حافظ
Ба шеърӣ каз ту дар оғози ишқ кӯдакӣ хондам
به شعری کز تو در آغاز عشق کودکی خواندم
Ба гӯши ҷон ҳанузам аз худо ояд Нидои ҳофиз
به گوش جان هنوزم از خدا آید ندا حافظ
Ба рӯй санги қабри ту ниҳодами синае сангин
به روی سنگ قبر تو نهادم سینهای سنگین
Ду дил бо ҳам сухан гуфтанд бесавту садои ҳофиз
دو دل با هم سخن گفتند بیصوت و صدا حافظ
Дар ӣнҷои ҷомаи шавқии қабо кардан на дарвешӣ аст
در اینجا جامهٔ شوقی قبا کردن نه درویشی است
Тиҳӣ кун хирқаам аз тан ки ҷон бояд фидои ҳофиз
تُهی کن خِرقهام از تن که جان باید فدا حافظ
Ту ишқи покӣу пайванди ҳасани ҷовдони дорӣ
تو عشق پاکی و پیوند حُسن جاودان داری
На ҳасанат интиҳо дорад на ишқати ибтидои ҳофиз
نه حُسنت انتها دارد نه عشقت ابتدا حافظ
Суханрогар ҳамаи як ҷумла дастурӣ ингорем
سخن را گر همه یک جملهٔ دستوری انگاریم
Туу саъдӣ хабар будеду боқии мбтдои ҳофиз
تو و سعدی خبر بودید و باقی مبتدا حافظ
Ҳар онкўи занг ғам дорад ба дил аз ғамзаи хубон
هر آنکو زنگ غم دارد به دل از غمزهٔ خوبان
Ту бизадойӣ ғамаш аз дил басозӣ ғами здои ҳофиз
تو بزدایی غمش از دل به سازی غمزدا حافظ
Магар дил мекунам аз ту биёи меҳмон ба роҳ андоз
مگر دل میکَنم از تو بیا مهمان به راه انداز
Ки бо ҳасрат видоъат мекунам ҳофизи хдоҳофиз
که با حسرت وداعت میکنم حافظ خداحافظ