Ба хоки ман гузарӣ кун чу гули гиребони чок

به خاک من گذری کن چو گل گریبان چاک

Ки ман чу лола ба доғи ту хуфтаам дар хок

که من چو لاله به داغ تو خفته‌ام در خاک

Чу лола дар чаман омад ба парчамии хунин

چو لاله در چمن آمد به پرچمی خونین

Шаҳиди ишқ чаро худ кафан насозад чок

شهید عشق چرا خود کفن نسازد چاک

Сиррӣ ба хоки фурӯ бардаам ба доғи ҷигар

سری به خاک فرو برده‌ام به داغ جگر

Бидон умед ки ололаҳи брдмм аз хок

بدان امید که آلاله بردمم از خاک

Агар ба домани чоки омадам дар ин гетӣ

اگر به دامن‌ِ چاک آمدم در این گیتی

Ҳазор шукр ки рафтам чу гул ба домани пок

هزار شکر که رفتم چو گل به دامن‌ِ پاک

Ба турбатам чу гузаштӣ , ба таййиби нафас эй гул

به تربتم چو گذشتی، به طیب نفس ای گل

Обӣ ба фотиҳа бигушо ки таййиби аллоҳи Фок

آبی به فاتحه بگشا که طیّب الله فاک

Ту эй ки фотиҳа бар хок авлиё хондӣ

تو ای که فاتحه بر خاک اولیا خواندی

Мўолёӣ ту хонд фиришта бар афлок

موالیای تو خواند فرشته بر افلاک

Ҷаҳон чаҳ фитна ки аз рӯй хуши нишон додан

جهان چه فتنه که از روی خوش نشان دادن

Ба хайли покдлони бухли варзаду имсок

به خیل پاکدلان بخل ورزد و امساک

Чу хат ба хӯн шабобат навишт чини ҷабин

چو خط به خون شبابت نوشت چین جبین

Чу перят ба сари оранди ҳокимии саффок

چو پیریت به سر آرند حاکمی سفاک

Хазон ба сухра кунад гоҳи гӯшвори мавиз

خزان به سُخره کند گاه گوشوار مویز

Ба гӯши перзани гўжпшти торами ток

به گوش پیرزن گوژپشت طارم تاک

Бигир чангӣ ва роҳам бизан ба моҳўрӣ

بگیر چنگی و راهم بزن به ماهوری

Ки сози ман ҳамаи роҳ Ироқ мезаду рак

که ساز من همه راه عراق می‌زد و راک

Ба соқёни тараби гӯ ки хоҷа фармоед

به ساقیان طرب گو که خواجه فرماید

Агар шароби хурии ҷуръа Эй фишон бар хок

اگر شراب خوری جرعه‌ای فشان بر خاک

Ба хоки ин дили мискин илм кун он даму дӯд

به خاک این دل مسکین عَلَم کن آن دم و دود

Ки хуфтаи хираду хамир аз хумори он тирёк

که خُفته خُرد و خمیر از خمار آن تریاک

зи тахту тоҷи Фаридун чаҳ ҳикматӣ ба аз ин

ز تخت و تاج فریدون چه حکمتی بِهْ از این

Ки Кова дод дил худ сетанд аз заҳҳок

که کاوه دادِ دلِ خود ستانَد از ضحّاک

Бабўс дафтари шеърӣ ки дилнишини ёбӣ

ببوس دفتر شعری که دلنشین یابی

Ки он дил аз пай бӯсидан ту буд ҳалок

که آن دل از پی بوسیدن تو بود هلاک

Ту шаҳриёр ба роҳат бирав ба хоби абад

تو شهریار به راحت برو به خواب ابد

Ки поки бохта аз раҳ занон надорад бок

که پاک‌باخته از ره‌زنان ندارد باک