Чу бастӣ дар ба рӯй ман ба кӯии сабр рӯ кардам

چو بستی در به روی من، به کوی صبر رو کردم

Чу дармонам набахшидӣ ба дарди хеш ху кардам

چو درمانم نبخشیدی، به دردِ خویش خو کردم

Чаро рӯ дар ту орми ман ки худро гум кунам дар ту

چرا رو در تو آرم من؟ که خود را گم کنم در تو؟

Ба худ бози омадами нақши ту дар худ ҷуст ваҷу кардам

به خود باز آمدم، نقشِ تو در خود جست‌وجو کردم

Хаёлати содаи дилтар буд ва бо мо аз ту икрўтр

خیالت ساده‌دل‌تر بود و با ما از تو یک‌روتر

Ман инҳо ҳарду бо ойӣнаи дили рӯбаҳ рӯ кардам

من این‌ها، هر دو، با آیینهٔ دل روبه‌رو کردم

Фишурдам бо ҳамаи мастӣ ба дили санги сабурӣ ро

فشردم با همه مستی، به دل سنگ صبوری را

зи ҳоли гиряи пинҳони ҳикоят бо сабу кардам

ز حال گریهٔ پنهان، حکایت با سبو کردم

Фурӯди о эй азизи дил ки ман аз нақши ғайри ту

فرود آ ای عزیز دل! که من از نقش غیر تو

Сарои дида бо ашки надомати шаст ва шӯ кардам

سرای دیده با اشکِ ندامت شست‌و‌شو کردم

Сафойӣ буд дишаб бо хаёлати хилвати мо ро

صفایی بود دیشب با خیالت خلوتِ ما را

Вале ман бози пинҳонии турои ҳам орзӯ кардам

ولی من باز پنهانی، تو را هم آرزو کردم

Малул аз нола булбул мабош эй боғбон рафтам

مَلول از نالهٔ بلبل، مباش ای باغبان! رفتم

Ҳалолам кун агар вақте гулӣ дар ғунча бӯ кардам

حلالم کن اگر وقتی، گلی در غنچه بو کردم

Ту бо ағёри пеши чашми ман май дар сабу кардӣ

تو با اَغیار، پیشِ چشمِ من، مِی در سبو کردی

Ман аз бими шамотати гиряи пинҳон дар гулӯ кардам

من از بیم شماتت، گریه پنهان در گلو کردم

Ҳароҷи ишқу тороҷи ҷавонии ваҳшати перӣ

حراجِ عشق و تاراجِ جوانی، وحشتِ پیری

Дар ин ҳангомаи ман корӣ ки кардам ёд ӯ кардам

در این هنگامه، من کاری که کردم یاد او کردم

Азин пас шаҳрёрои мо ва аз мардум рамидан ҳо

ازین پس شهریارا ما و از مردم رمیدن‌ها

Ки ман пайванди хотир бо Ғаззолии машк мӯ кардам

که من پیوند خاطر با غزالی مشک‌مو کردم