Аз ҳамаи сӯии ҷаҳони ҷилва ӯ май байнам

از همه سوی جهان جلوه او می‌بینم

Ҷилва ӯст ҷаҳон каз ҳамаи сӯ май байнам

جلوه اوست جهان کز همه سو می‌بینم

Чашм аз ӯ ҷилва аз ӯ мо чаҳ ҳарифем эй дил

چشم از او جلوه از او ما چه حریفیم ای دل

Чеҳра ӯст ки бо дида ӯ май байнам

چهره اوست که با دیده او می‌بینم

То ки дар дидаи ман куну макони оинаи гашт

تا که در دیده من کون و مکان آینه گشت

Ҳам дар он оинаи он оинаи рӯ май байнам

هم در آن آینه آن آینه‌رو می‌بینم

ӯ сафирӣ ки зи хомӯшии шаб май шинавам

او صفیری که ز خاموشی شب می‌شنوم

Вони ҳаёҳӯ ки саҳар бар сари кӯ май байнам

وآن هیاهو که سحر بر سر کو می‌بینم

Чун ба наврӯз кунад перҳан аз сабзау гул

چون به نوروز کند پیرهن از سبزه و گل

Он нигорин ҳамаи рангу ҳамаи бӯ май байнам

آن نگارین همه رنگ و همه بو می‌بینم

То яке қатра чашидам маниш аз чашмаи қоф

تا یکی قطره چشیدم منش از چشمه قاف

Кӯҳ дар чашмау дарё ба сабу май байнам

کوه در چشمه و دریا به سبو می‌بینم

Зиштӣ Эй нест ба олам ки ман аз дида ӯ

زشتی‌ای نیست به عالم که من از دیده او

Чун накӯ менагарм ҷумлаи накӯ май байнам

چون نکو می‌نگرم جمله نکو می‌بینم

Бо ки нисбати даҳуми ин зиштӣу зебоӣ ро

با که نسبت دهم این زشتی و زیبایی را

Ки ман ин ишва дар ойӣна ӯ май байнам

که من این عشوه در آیینه او می‌بینم

Дар намозанд дарахтону гул аз боди вазон

در نمازند درختان و گل از باد وزان

Хам ба сарчашма ва дар кори вузӯ май байнам

خم به سرچشمه و در کار وضو می‌بینم

Ҷӯйро шудае аз лؤлؤи дарёии фалак

جوی را شده‌ای از لؤلؤ دریای فلک

Бози дарёии фалак дар дили ҷӯ май байнам

باز دریای فلک در دل جو می‌بینم

Зарраи хиштӣ ки Фродоштаҳи кайҳони азим

ذره خشتی که فراداشته کیهان عظیم

Бози кайҳон ба дили зарраи фурӯ май байнам

باز کیهان به دل ذره فرو می‌بینم

Ғунчаро перҳанӣ каз ғами ишқи омадаи чок

غنچه را پیرهنی کز غم عشق آمده چاک

Хорро сӯзани тадбиру руфӯ май байнам

خار را سوزن تدبیر و رفو می‌بینم

Бо хаёли ту ки шаби сари бунаам бар хоро

با خیال تو که شب سر بنهم بر خارا

Бистари хеш ба хоб аз пари қў май байнам

بستر خویش به خواب از پر قو می‌بینم

Бо чаҳ дил дар чамани ҳасан ту оем ки ҳануз

با چه دل در چمن حسن تو آیم که هنوز

Наргиси масти турои арбадаи ҷӯ май байнам

نرگس مست ترا عربده‌جو می‌بینم

Ин тани хастаи зи ҷон то ба лабаш роҳӣ нест

این تن خسته ز جان تا به لبش راهی نیست

Каз фалаки панҷаи қаҳраш ба гулӯ май байнам

کز فلک پنجه قهرش به گلو می‌بینم

Осмони роз ба ман гуфт ва ба кас боз нагуфт

آسمان راز به من گفت و به کس باز نگفت

Шаҳриёри ин ҳама зон роз магӯ май байнам

شهریار این همه زان راز مگو می‌بینم