То кӣ чу боди сари бадвоне ба водӣ ам

تا کی چو باد سر بدوانی به وادی‌ام

эй каъба мурод бибин ноМуродӣ ам

ای کعبهٔ مراد ببین نامرادی‌ام

Дилтанги шомгоҳ ва ба чашми ситораи бор

دلتنگ شامگاه و به چشم ستاره بار

Гӯйии чароғи кавкаба бомдодӣ ам

گویی چراغ کوکبهٔ بامدادی‌ام

Чун лолаам зи шуълаи ишқи ту ёдгор

چون لاله‌ام ز شعلهٔ عشق تو یادگار

Доғ надоматӣаст ки бар дил наҳодӣ ам

داغ ندامتی است که بر دل نهادی‌ام

Девонаи дил ба ҳалқаи зулфи ту баста буд

دیوانه دل به حلقهٔ زلف تو بسته بود

Чун шуд парӣ ки силсила аз по кушодӣ ам

چون شد پری که سلسله از پا گشادی‌ام

Рафтӣ ба кӯии дигару барадии марои зи ёд

رفتی به کوی دیگر و بردی مرا ز یاد

Ман ҳам рӯм ба гӯр ки дигар зиёдӣ ам

من هم روم به گور که دیگر زیادی‌ام

Мурғ биҳишт будаму афтодамат ба дом

مرغ بهشت بودم و افتادمت به دام

Аммо ту Тифл будӣ ва аз даст додӣ ам

اما تو طفل بودی و از دست دادی‌ام

Чун Тифли ашки пардаи дарии шеваи ту буд

چون طفل اشک پرده‌دری شیوهٔ تو بود

Пинҳон намекунам ки зи чашм аўФтодӣ ам

پنهان نمی‌کنم که ز چشم اوفتادی‌ام

Ман дарси ишқи ҷузи хати сабзӣ нахонда ам

من درس عشق جز خط سبزی نخوانده‌ام

Сармашқи обрӯе ки ба ин бесаводӣ ам

سرمشق آبرویی که به این بی‌سوادی‌ام

Гуфтӣ хумори ишқ ба трёқи сабри каш

گفتی خمار عشق به تریاق صبر کش

Ман худ ба ин кушанда бепер одӣ ам

من خود به این کشندهٔ بی‌پیر عادی‌ام

Фарзанди сарфарози худоро чаҳ айб дошт

فرزند سرفراز خدا را چه عیب داشت

эй модари фалак ки сияҳи бахт зодӣ ам

ای مادر فلک که سیه‌بخت زادی‌ام

Тӯфони ишқ ҳарчӣ тавонад бигӯ бикун

توفان عشق هرچه تواند بگو بکن

Шамъам вале ба ҳиҷлаи фонӯс бодӣ ам

شمعم ولی به حجلهٔ فانوس بادی‌ام

Бе тори турраҳои ту марҳами гузори дил

بی‌تار طُرّه‌های تو مرهم گذار دل

Бо захмаи сабо ва се тор ибодӣ ам

با زخمهٔ صبا و سه‌تار عبادی‌ام

Дар кӯҳсори ишқу вафои обшори ғам

در کوهسار عشق و وفا آبشار غم

Хонд ба ашки шавқаму глбонк шодӣ ам

خواند به اشک شوقم و گلبانک شادی‌ام

Бо ин хати шикастаи қаламҳо дӯд ба сар

با این خط شکسته قلم‌ها دود به سر

Дар ҷусти вҷўии нусхаи шеър мидодӣ ам

در جست‌وجوی نسخهٔ شعر مدادی‌ام

Шаб буду ишқу водии ҳиҷрону шаҳриёр

شب بود و عشق و وادی هجران و شهریار

Моҳӣ натофт то шавад аз меҳр ҳодӣ ам

ماهی نتافت تا شود از مهر هادی‌ام

Хониш
ғзл шморҳ 93 - соз ъбодӣ — прӣ соткнӣ ъндлӣб