Маҳтобу сиришкӣ ба ҳам омехта будем

مهتاب و سرشکی به هم آمیخته بودیم

Хуши равияами он шаби ману маи рехта будем

خوش رویهم آن شب من و مه ریخته بودیم

Давр аз лаби ширини ту чун шамъи сияҳи рӯз

دور از لب شیرین تو چون شمع سیه روز

Хуши оташу обӣ ба ҳам омехта будем

خوش آتش و آبی به هم آمیخته بودیم

То зулфу рахти брдмд аз сояу равшан

تا زلف و رخت بردمد از سایه و روشن

Аз шохаи сарви чамани овехта будем

از شاخهٔ سرو چمن آویخته بودیم

Ғарбол ба кафи нуқраи хобовар маҳтоб

غربال به کف نقرهٔ خواب‌آور مهتاب

То атсаи мисатони саҳари бихтаҳ будем

تا عطسهٔ مستان سحر بیخته بودیم

Бо гиряи хунини ману хандаи маҳтоб

با گریه خونین من و خنده مهتاب

Оби рухӣ аз шабнаму гули рехта будем

آب رخی از شبنم و گل ریخته بودیم

Аз чашми ту сармаст ва ба болои тўҳмдст

از چشم تو سرمست و به بالای توهمدست

Сад фитнаи з ҳар гӯшаи барангехта будем

صد فتنه ز هر گوشه برانگیخته بودیم

Зон пеш ки дар зулфи ту бандеми дили хеш

زان پیش که در زلف تو بندیم دل خویش

Мо риштаи меҳр аз ҳамаи бгсихтаҳ будем

ما رشته مهر از همه بگسیخته بودیم