Аз зиндагонӣам гила дорад ҷавонӣ ам

از زندگانی‌ام گله دارد جوانی‌ام

Шармандаи ҷавонӣ аз ин зиндагонӣ ам

شرمندهٔ جوانی از این زندگانی‌ام

Давр аз канори модару ёрони меҳрбон

دور از کنار مادر و یاران مهربان

Золи замонаи кишт ба номеҳрбонӣ ам

زال زمانه کُشت به نامهربانی‌ام

Дорам ҳавои суҳбати ёрони рафта ро

دارم هوای صحبت یاران رفته را

Ёрӣ кун эй аҷал ки ба ёрон расонӣ ам

یاری کن ای اجل که به یاران رسانی‌ام

Пурвои панҷ рӯзи ҷаҳон кӣ кунам ки ишқ

پروای پنج روز جهان کی کنم که عشق

Дода навиди зиндагӣ ҷовдонӣ ам

داده نوید زندگی جاودانی‌ام

Чун Юсуфам ба чоҳи биёбони ғами асир

چون یوسفم به چاه بیابان غم اسیر

Вази даври муждаи ҷарас корвонӣ ам

وز دور مژدهٔ جرس کاروانی‌ام

Як шаби каманди гесуӣ абрешимин битоб

یک شب کمند گیسوی ابریشمین بتاب

эй моҳ агар зи чоҳ ба дар мекашоне ам

ای ماه اگر ز چاه به در می‌کشانی‌ام

Гӯши замин ба нола ман нест ошно

گوش زمین به نالهٔ من نیست آشنا

Ман тоири шикастаи пар осмонӣ ам

من طایر شکسته‌پر آسمانی‌ام

Гирам ки обу дона дареғам надоштанд

گیرم که آب و دانه دریغم نداشتند

Чун мекунанд бо ғам бе ҳам забонӣ ам

چون می‌کنند با غم بی‌هم‌زبانی‌ام

эй лолаи баҳори ҷавонӣ ки шуд хазон

ای لالهٔ بهار جوانی که شد خزان

Аз доғи мотами ту баҳор ҷавонӣ ам

از داغ ماتم تو بهار جوانی‌ام

Гуфтӣ ки оташам бинишонӣ вале чаҳ суд

گفتی که آتشم بنشانی ولی چه سود

Бархестӣ ки бар сари оташ нишоне ам

برخاستی که بر سر آتش نشانی‌ام

Дар хоб зиндаам ки ту мехуонеам ба хеш

در خواب زنده‌ام که تو می‌خوانی‌ام به خویش

Бедорӣ ам мабод ки дигар наронӣ ам

بیداری‌ام مباد که دیگر نرانی‌ام

Шамъам гирист зор ба болин ки шаҳриёр

شمعم گریست زار به بالین که شهریار

Ман низ чун ту ҳамдами сӯз наоне ам

من نیز چون تو همدم سوز نهانی‌ام