Ишқати оташи бадал кас назанад то дили мост

عشقت آتش به دل کس نزند تا دل ماست

Кӣ ба масҷид сазад он шамъ ки бар хона равост

کی به مسجد سزد آن شمع که بر خانه رواست

Ба вФоӣӣ ки надории қисм эй моҳи ҷабин

به وفائی که نداری قسم ای ماه جبین

Ҳар ҷФоӣӣ ки кунӣ дар дили ман айн вафост

هر جفائی که کنی در دل من عین وفاست

Агар аз рехтани хӯни миннат хурсандӣ аст

اگر از ریختن خون من‌ات خرسندی است

Ин на хӯнаст биёи даст бар он зан ки ҳиност

این نه خونست بیا دست بر آن زن که حناست

Сари зулфи ту чунин машк тар оварда ба шаҳр

سر زلف تو چنین مشکِ تر آورده به شهر

эй ҳарифони зи хутан машк нахоҳед хатост

ای حریفان ز ختن مشک نخواهید، خطاست

Ман гирифтор сияҳ чарада шухӣ шуда ам

من گرفتار سیه چردهٔ شوخی شده‌ام

Ки бмни душман ва бо мардум бегона сафост

که به من دشمن و با مردم بیگانه صفاست

Юсуф аз Миср сафар кард ва бдинҷо омад

یوسف از مصر سفر کرد و بدین‌جا آمد

Гӯ ба ёқӯб ки фарзанди ту дар хонаи мост

گو به یعقوب که فرزند تو در خانهٔ ماست

Рӯзӣ оем ба сари кӯии ту ва ҷон бидиҳам

روزی آیم به سر کوی تو و جان بدهم

То бигӯянд ки ин куштаи он моҳ лақост

تا بگویند که این کشتهٔ آن ماه‌لقاست

Зуд бошад ки суроғи ман дили гумшуда ро

زود باشد که سراغ من دل گمشده را

Аз ҳама шаҳр бигиранд , сабӯҳӣ ба куҷост

از همه شهر بگیرند، صبوحی به کجاست