То марои ишқи ту , эй хусрави хубон ба сар аст
تا مرا عشق تو، ای خسرو خوبان به سر است
Панди ҳафтод ва ду миллат ба барам беасар аст
پند هفتاد و دو ملت به برم بیاثر است
На ман андари талабат бар дар дайру ҳарамам
نه من اندر طلبت بر در دیر و حرمم
Ҳар ки ҷӯёии ҷамоли ту буд , дрбдр аст
هر که جویای جمال تو بود، دربدر است
Май намояд ки ту аз хайли призодонӣ
مینماید که تو از خیل پریزادانی
Кӣ ба ин дилбарӣу ҳасану латофат башараст ?
کی به این دلبری و حسن و لطافت بشر است؟
Воъиз аз ишқи рахти манъи ман зор кунад
واعظ از عشق رخت منع من زار کند
Гарчи пандаш падаронааст вале беасар аст
گرچه پندش پدرانه است ولی بیاثر است
Дил мабандед ба авзоъи ҷаҳони ҳеҷ ки ман
دل مبندید به اوضاع جهان هیچ که من
Озмудам , ҳамаи авзоъи ҷаҳон бесамар аст
آزمودم، همه اوضاع جهان بیثمر است
Ошиқи кӯии ту аз теғ нигараданд рӯй
عاشق کوی تو از تیغ نگرداند روی
Теғи абрӯии туро ҷони сабӯҳӣ сипар аст
تیغ ابروی تو را جان صبوحی سپر است