Дилбар ба ман раседу ҷафоро баҳона кард

دلبر به من رسید و جفا را بهانه کرد

Афканди сар ба зер , ҳаёро баҳона кард

افکند سر به زیر، حیا را بهانه کرد

Омад ба базм ва , дид ман тираи рӯз ро

آمد به بزم و، دید من تیره روز را

Нанишаст ва рафт , танагии ҷоро баҳона кард

ننشست و رفت، تنگی جا را بهانه کرد

Рафтам ба масҷид аз паии назораи Рахш

رفتم به مسجد از پی نظارهٔ رخش

Бар рӯ гирифт даст ва , дуоро баҳона кард

بر رو گرفت دست و، دعا را بهانه کرد

Оғишта буд панҷааш аз хӯни ошиқон

آغشته بود پنجه‌اش از خون عاشقان

Бастан ба дасти хеши ҳиноро баҳона кард

بستن به دست خویش حنا را بهانه کرد

Хуш май гузашти дӯши сабӯҳӣ ба кӯй ӯ

خوش می‌گذشت دوش صبوحی به کوی او

Бар ҷо нишаст ва , шустани поро баҳона кард

بر جا نشست و، شستن پا را بهانه کرد