Гиреҳӣ аз хами он зулфи чилипо во шуд

گرهی از خم آن زلف چلیپا وا شد

Ҳркҷо буд , дили гумшудае пайдо шуд

هرکجا بود، دل گمشده‌ای پیدا شد

Гар ба оҳӯии хто , нисбати чашмати додем

گر به آهوی ختا، نسبت چشمت دادیم

Гунаҳ аз ҷониб ӯ нест , хато аз мо шуд

گنه از جانب او نیست، خطا از ما شد

Гандуми холи ту дар хулд , раҳ одам зад

گندم خال تو در خُلد، ره آدم زد

Зулфи шайтони сифатати роҳзан ҳавво шуд

زلف شیطان صفتت راهزن حوا شد

Тарки чашмони ту мустанад ва , ду шамшер ба даст

ترک چشمان تو مستند و، دو شمشیر به دست

Аз ду бади масти яке шаҳри пар аз ғавғо шуд

از دو بد مست یکی شهر پر از غوغا شد

Сухан аз лаъли ту , ҳар ҷо ки рӯм май шинавам

سخن از لعل تو، هر جا که روم می‌شنوم

Ин чаҳ сиррӣаст ки дар давраи мо пайдо шуд ?

این چه سرّیست که در دوره ما پیدا شد؟

ё раб ! ин хирман гул чист ки аз накҳат ӯ

یا رب! این خرمن گل چیست که از نکهت او

Оташии ҳосилу ҷонсӯзи ман шайдо шуд

آتشی حاصل و جانسوز من شیدا شد

Арнӣ гуфт дилами баҳри тамошои Рахш

ارنی گفت دلم بهر تماشای رُخش

Лнтароне ба ҷавоб , аз ду лабаш гуё шуд

لن ترانی به جواب، از دو لبش گویا شد

Бе сабаби раҳзани майхона сабӯҳӣ гашта

بی‌سبب رهزن میخانه صبوحی گشته

Раҳзани дайну дилами он санам тарсо шуд

رهزن دین و دلم آن صنم ترسا شد