Ёд аз он рӯзӣ ки касро раҳ дар ин маҳзар набӯд

یاد از آن روزی که کس را ره در این محضر نبود

Моу дил будему ғайр аз мо кас дигар набӯд

ما و دل بودیم و غیر از ما کس دیگر نبود

Ошно бо лаъли ҷонбхши ту ҳар шаб то саҳар

آشنا با لعل جانبخش تو هر شب تا سحر

Вақти мастии ҷузи лаби моу лаб соғар набӯд

وقت مستی جز لب ما و لب ساغر نبود

Зулфи ҷодӯяши чунин ҷодӯгарӣ бар сар надошт

زلف جادویش چنین جادوگری بر سر نداشت

Чашми ҳиндӯяши чунин таррор ва ваҳшӣгар набӯд

چشم هندویش چنین طرّار و وحشیگر نبود

Ҷузи забони шонау дасти ману боди сабо

جز زبان شانه و دست من و باد صبا

Дасти кас бо зулфи мишкӣни ту бозигар набӯд

دست کس با زلف مشکین تو بازیگر نبود

Чеҳри зарду ашки гулгунами баҳоу қӣматӣ

چهر زرد و اشک گلگونم بها و قیمتی

Дошт дар назд туу ҳоҷат ба сим ва зар набӯд

داشت در نزد تو و حاجت به سیم و زر نبود

Дӯш дар мастии бъзм куштанам бархест лек

دوش در مستی بعزم کشتنم برخاست لیک

Мардум аз ҳасрат ки дар дасташ чаро ханҷар набӯд

مردم از حسرت که در دستش چرا خنجر نبود

Қиссаҳо аз бевафоеҳо сабӯҳӣ то абад

قصّه‌ها از بی‌وفایی‌ها صبوحی تا ابد

Бар забонҳо ронда шуд лекини маро бовар набӯд

بر زبان‌ها رانده شد لیکن مرا باور نبود