Гуфта будӣ ки бёӣӣ , ғамам аз дил баравад

گفته بودی که بیائی، غمم از دل برود

Ончунон ҷой гирифтааст ки мушкил баравад

آنچنان جای گرفته است که مشکل برود

Поем аз қӯти рафтор , фурӯ хоҳад монад

پایم از قوت رفتار، فرو خواهد ماند

Хунаки он кас ки ҳазар кард , пай дил баравад

خنک آن کس که حذر کرد، پی دل برود

Гар ҳамаи умр , надодааст касе дил ба хаёл

گر همه عمر، نداده است کسی دل به خیال

Чун бияёд ба сари кӯии ту , бедил баравад

چون بیاید به سر کوی تو، بی‌دل برود

Кас надидам ки дар ин шаҳр , гирифтор ту нест

کس ندیدم که در این شهر، گرفتار تو نیست

Магари онкас ки ба шаб ояд ва ғофил баравад

مگر آنکس که به شب آید و غافل برود

Сорибон ! тунди марон , варна , чунон ме гарем

ساربان! تند مران، ورنه، چنان می‌گریم

Ки туу ноқау маҳмил , ҳама дар гул баравад

که تو و ناقه و محمل، همه در گل برود

Сари он кушта бинозам ки пас аз кушта шудан

سر آن کشته بنازم که پس از کشته شدن

Сар худ гираду андари пай қотил баравад

سر خود گیرد و اندر پی قاتل برود

Бокам аз кушта шудан нест , аз он май тарсам

باکم از کشته شدن نیست، از آن می‌ترسم

Ки ҳанузам рамақӣ бошад ва қотил баравад

که هنوزم رمقی باشد و قاتل برود

Гар ҳамаи умри сабӯҳии хуш ва ширин бошад

گر همه عمر صبوحی خوش و شیرین باشد

Ин сухан монад надонам ки чаҳ бо дил баравад

این سخن ماند ندانم که چه با دل برود